BODAJ

 
BODAJ
Bodaj pochodzi od staropolskiego bog daj ‛niech Bóg da’, ale dziś częściej występuje w złorzeczeniach niż w słowach dobrych życzeń.
W słowniku Doroszewskiego serię przykładów otwiera: „Bodaj was cholera wydusiła, złodzieje”, a kończy „Bodaj to żonka ze wsi! – A z miasta – Broń Boże!”. U Lindego, półtora wieku wcześniej, porządek był odwrotny: od „Bodaj ta cnota dzisia w wielu sercach była wyrażona!” do „Bodaj wypił pająka! Bodaj się udławił!”. Jest tam też bodaj retoryczne: „Jeżeli kłamię, bodajem się udławił, bodajem skonał”. Dziś można by je dedykować politykom.
Mirosław Bańko
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego