pokora
«stan psychiczny polegający na odczuwaniu własnej małości, niższości; uniżona postawa wobec kogoś, czegoś; brak buntu wobec przeciwności; potulność, uległość, uniżoność»
Uczyć się (lub kogoś) pokory.
Pochylić głowę na znak pokory.
Prosić, błagać o coś w pokorze.
Mówić, przepraszać z pokorą.
Pochylić głowę, zdjąć czapkę z pokorą.
Przyjmować coś z pokorą.
Spojrzeć na kogoś z pokorą.
Znosić coś z pokorą.
◊ W pokorze ducha «z wielką pokorą, bardzo potulnie, ulegle»
◊ Uderzyć w pokorę «upokorzyć się»
Uwaga: to hasło pochodzi z nieaktualnej wersji słownika.
Szukaj hasła „pokora” w nowym słowniku.
- KSIĘGARNIA
- nowości
- · zapowiedzi
- · promocje
- · oferta
- · napisz do nas
- · pomoc
- ANEKSY
- ENCYKLOPEDIA
- POLSZCZYZNA
- TRANSLATICA
- SŁOWNIKI
- PWN Biznes
- O NAS
- wydawnictwo
- · sprzedaż
- · grupa wydawnicza
- · praca
- · kontakt
- ENGLISH VERSION
Copyright © 1997-2013 Wydawnictwo Naukowe PWN SA
infolinia: 0 801 33 33 88
