wszystkie

 
Można tu znaleźć wszystko cokolwiek dotyczy języka i interesuje Państwa. Od pisowni, odmiany, przez znaczenia, składnię, czy frazeologię, po pochodzenie i pragmatykę.
  • Wielka litera
    24.06.2016
    Szanowni Państwo,
    mam pytanie dotyczące użycia dużej litery. Wydarzenie nazywa się np. V Międzynarodowe Sympozjum Organizacji Pozarządowych albo Konferencja Związku Przedsiębiorców Polskich (organizator zapisuje słowa sympozjum i konferencja dużą literą). Czy skracając później nazwę wydarzenia, powinnam napisać: W czasie Konferencji poruszono wiele ważnych tematów czy W czasie konferencji poruszono wiele ważnych tematów.

    Dziękuję za odpowiedź
    Oba zapisy byłyby poprawne. Pisownia wielką literą byłaby uzasadniona tym, że stosujemy skrót oficjalnej, pełnej nazwy, natomiast pisownię małą literą wyjaśnilibyśmy tym, że słów konferencja, sympozjum używamy jako nazw pospolitych.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Budowa orzeczenia imiennego
    24.06.2016
    Szanowni Państwo,
    recenzent mojej pracy doktorskiej zwrócił mi uwagę, że używane przeze mnie sformułowania zasadnym okazało się, uprawnionym byłoby, możliwym jest rażą swoim archizmem. Czy faktycznie są to formy archaiczne, których nie powinno się używać we współczesnej polszczyźnie?

    Z poważaniem,
    JM
    Recenzent miał rację – przymiotnik w orzeczeniu imiennym powinien występować w mianowniku (a więc: zasadne okazało się…, uprawnione byłoby…, możliwe jest…). Zastosowane przez Pana konstrukcja narzędnikowe są nie tylko archaiczne, ale z punktu widzenia współczesnej normy językowej wręcz błędne.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Natenczas
    24.06.2016
    Szanowni Państwo,
    czy wyrażenie natenczas, zapisywane jako jedno słowo, odnosi się jedynie do czasu przeszłego (taki przykład znalazłem w słowniku), czy też można go użyć w czasie przyszłym, np. mówiąc: natenczas przyjdę?

    Z poważaniem
    Miłośnik Polszczyzny
    Korpus języka polskiego rejestruje użycia wyrazu natenczas z czasownikami w innej formie niż czas przeszły:
     Ale jeśli twoja chęć ugoszczenia biednego jest szczera i w sercu twoim nie kryje się zazdrość i chciwość, natenczas niech ciebie Bóg nagrodzi tak, jak na to zasłużyłaś [źródło: „Klechdy domowe”, 1960]
     …gdyby mieć pewność, że dwory obce, austriacki lub francuski, ujmą się za nami i udzielą poparcia – natenczas bez wahania można by ruch przedsięwziąć... [źródło: L. Kruczkowski, „Kordian i cham”, 1932].

    W pierwszym zdaniu mamy tryb rozkazujący, w drugim tryb przypuszczający. Można więc sądzić, że i z czasownikiem w czasie przyszłym użycie przysłówka natenczas jest możliwe – w przywołanym fragmencie „Klechd domowych” działanie, do którego odnosi się wyraz natenczas, ma się odbyć w przyszłości.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego