nazwy własne

 
W tym miejscu znajdziesz wszystko, co chcesz lub powinieneś wiedzieć o nazwach własnych. Dowiesz się, które z nich piszemy małą literą, od których powstały przymiotniki a od których nie, czy od nazwy każdej miejscowości można utworzyć nazwę jej mieszkańca. Poznasz rozstrzygnięcia problemów związanych z nazwiskami i ich odmianą. A jeśli jakiejś odpowiedzi nie znajdziesz, możesz zadać pytanie naszym ekspertom.
  • Przedewsie – przedewsieński
    14.02.2017
    Jaki jest prawidłowy przymiotnik od rzeczownika Przedewsie (dzielnica miejscowości)?

    K. Karweta
    Jak podaje oficjalny wykaz nazw miejscowości stanowiący załącznik do Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części, w Polsce jest trzynaście nazw Przedewsie odnoszących się do części miejscowości oraz jedna taka nazwa całej miejscowości (wsi w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim). Co ciekawe, wspomniany wykaz podaje formę przymiotnika – przedewsieński – tylko przy nazwie wsi. Także przy innych nazwach odnoszących się do części miejscowości nie podano form przymiotnika, choć istnieją one dla identycznych nazw wsi czy miast.
    Nie stoi to jednak na przeszkodzie, by takich przymiotników używać. A zatem, niezależnie od tego, czy mowa o dzielnicy, czy o całej miejscowości o nazwie Przedewsie, to przymiotnik od niej brzmi: przedewsieński.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Hajle Sellasje – czemu nie: Hajlego Sellasjego?
    14.02.2017
    Szanowni Państwo,
    WSO każe nie odmieniać imienia etiopskiego cesarza Hajle Sellasje. Co właściwie stoi na przeszkodzie, aby odmieniać je przymiotnikowo? Czy z zasady nie odmieniamy imion pochodzenia afrykańskiego?
    Dziwi to zwłaszcza wobec SWTiK:
    Wydawnictwa poprawnościowe skłonne są przystać na nieodmienianie niektórych typów obcych nazwisk, jeśli odmienione jest imię (np. „obrazy Pabla Picasso”), natomiast odrzucają konstrukcję z odmienionym nazwiskiem, a nie odmienionym imieniem (np. „obrazy Pablo Picassa”).

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Mnie też to dziwi – nie widzę powodu, by nie odmieniać imienia Hajle. Być może zwyczaj pozostawiania go bez odmiany wytworzył się pod wpływem dzieła Ryszarda Kapuścińskiego Cesarz, w którym przy odmienionym nazwisku występuje nieodmienione imię.
    Mimo że WSO propaguje formę nieodmienną, to zachęcam do używania tego imienia zgodnie z własnym wyczuciem – jeśli uważa Pan, że lepiej niż: Książka przedstawia losy Hajle Sellasjego brzmi: Książka przedstawia losy Hajlego Sellasjego, to proszę postępować tak, jak każe Panu sumienie językowe.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Nazwisko francuskie
    14.02.2017
    Chciałem zapytać o zapis odmiany nazwiska francuskiego matematyka Jacques'a Salomona Hadamard'a. Czy ze względu na wymowę [adamar] powinien się tam znaleźć apostrof – tak jak napisałem?

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Nie, apostrof jest tu zbędny, ponieważ w przypadkach zależnych, czyli przed końcówkami fleksyjnymi, wymawiamy ostatnie spółgłoski nazwiska. Zapiszemy więc: Nie znam Jacques'a Salomona Hadamarda, co wymówimy: [nie znam żaka salomona adamarda].
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Ortografia: góra Nart, góra Kamień, góra Szczob
    7.02.2017
    Szanowni Państwo,
    zasada pisowni dwuczłonowych nazw geograficznych mówi, że jeśli drugi człon jest rzeczownikiem w mianowniku nieodmieniającym się, pierwszy człon piszemy małą literą, np. góra Giewont. Słowo góra występuje jednak również w nazwach niewielkich wzniesień i pisownia małą literą mogłaby błędnie sugerować, że są to góry. Na mapach można spotkać pisownię wielką literą, np. Góra Nart, Góra Kamienica, Góra Szczob (są to wzgórza na Roztoczu). Czy jest ona poprawna?
    Czy w rzeczywistości chodzi o ‘górę’ czy o ‘wzgórze’ bądź o jakiekolwiek ‘wzniesienie’ na Roztoczu, trzeba napisać góra Nart, góra Kamień (nie: Kamienica), góra Szczob (występują też wyrażenia wzgórze Nart, wzgórze Kamień, wzgórze Szczob), gdyż nazwą własną pozostają w owych nazwach wyłącznie człony imienne Nart, Kamień, Szczob, których używa się często samodzielnie. Taka właśnie pisownia występuje przeważnie w tekstach (np. Urok tej góry jest niezapomniany – tak opisał wycieczkę na górę Nart koło Zwierzyńca w 1900 r. Franciszek Fejfer-Stankowski z Florianki, pracownik leśny Ordynacji Zamojskiej; Kolejne ciekawe miejsce to góra Kamień koło Stanisławowa; Punkty widokowe znajdują się na wzgórzach Szczob i Kotula Góra). Nie warto się sugerować pisownią Góra Nart, Góra Kamień, Góra Szczob spotykaną na mapach. Kartografowie często ignorują ustalenia kodyfikatorów ortografii.
    Maciej Malinowski, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie
  • III Rzesza
    31.01.2017
    Szanowni Państwo,
    mam 2 pytania:
    1. Czy zwrot III Rzesza Niemiecka jest pleonazmem?
    2. Czy w haśle Obozy zagłady w Wikipedii stosowne jest użycie zwrotu III Rzesza Niemiecka w pierwszym zdaniu? Brzmiałoby ono wtedy: Obozy zagłady – obozy zorganizowane przez III Rzeszę Niemiecką (...).

    Z wyrazami szacunku
    Jan Kowalski
    Oficjalna nazwa państwa niemieckiego w latach 1933–1943 to Rzesza Niemiecka, a w latach 1943–1945 – Rzesza Wielkoniemiecka. Wyrażenie III Rzesza (pisane także z liczebnikiem w formie słownej: Trzecia Rzesza) ma charakter nieoficjalny, lecz jest stosowane w naukach historycznych. Wyrażenie III Rzesza Niemiecka nie występuje ani w historii, ani w języku; jeśli komuś zależałoby na podkreśleniu, iż III Rzesza była państwem niemieckim, to raczej należałoby umieścić przydawkę przed nazwą III Rzesza i zapisać ją (tę przydawkę) małą literą: niemiecka III Rzesza.
    Wyrażenie III Rzesza Niemiecka zapewne jest pleonastyczne, jednak – jak widać – nie to jest jego główną wadą.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Wyszkonki Kościelne
    31.01.2017
    Moje pytanie wydać się może banalne, ale chodzi o odmianę nazwy miejscowości Wyszonki Kościelne. W dopełniaczu przyjęło się w naszym regionie mówić Wyszonk Kościelnych, ale mnie się wydaje, że poprawnie będzie Wyszonek Kościelnych.

    Toczy się wiele sporów o tę odmianę, dlatego proszę bardzo o wyjaśnienie tej kwestii.

    Bartosz Ksepka
    W Polsce jest siedem miejscowości z nazwą Wyszonki w pierwszym członie (jedną z nich są Wyszonki Kościelne w powiecie wysokomazowieckim). Wszystkie Wyszonki w dopełniaczu mają „e” ruchome, a zatem jedziemy do Wyszonek, wracamy z Wyszonek itd.
    Kwestię tę reguluje Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części – w dokumencie tym można znaleźć formy wszystkich polskich nazw miejscowych.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Zwyczajowe nazwy Republiki Konga i Demokratycznej Republiki Konga
    22.01.2017
    Jak należy zapisywać zwyczajowe nazwy Republiki Konga i Demokratycznej Republiki Konga. Ze względu na podobieństwo stosuje się zwykle dodanie do słowa Kongo nazwy ich stolic, stąd mamy: Kongo(-)Kinszasa i Kongo(-)Brazzaville.
    Pytanie moje tyczy się użytego tu łącznika występującego w większości internetowych źródeł. Stosować łącznik w tym przypadku czy nie?

    Skoro człony Kinszasa i Brazzaville są dodatkowym wyjaśnieniem, które Kongo mamy na myśli, to najlepiej by było ujmować je w dwa nawiasy i pisać: Kongo (Kinszasa) i Kongo (Brazzaville). Łącznik jest nieco mylący, ktoś mało zorientowany bowiem może potraktować zapis Kongo-Kinszasa czy Kongo-Brazzaville jako oficjalne nazwy dwuczłonowe regionów administracyjnych połączonych w jeden (jak naszą nazwę Bielsko-Biała). Mimo to jest on dość rozpowszechniony w polszczyźnie (dzieje się tak z pewnością pod wpływem obcojęzycznej pisowni Congo-Kinshasa, Congo-Brazzaville).
    Wchodzi jeszcze w grę grafia rozdzielna Kongo Kinszasa czy Kongo Brazzaville, niekiedy spotykana, którą można zaaprobować, gdyż człony drugie owych nazw też bliżej określają człon zasadniczy (‘Kongo ze stolicą Kinszasą’, ‘Kongo ze stolicą Brazzaville’). Jak udało mi się ustalić, tak właśnie piszą od niedawna Portugalczycy: „Congo Kinshasa, denominação informal da República Democrática do Congo, o antigo Zaire” (‘nieformalna nazwa Demokratycznej Republice Konga, dawny Zair’), „Congo Brazzaville, denominação informal da República do Congo” (‘nieformalna nazwa Republiki Konga’). Wydaje mi się, że dopóki nie wypowiedzą się w tej kwestii kodyfikatorzy, dopóty należy dopuścić wszystkie warianty zapisywania zwyczajowych nazw Republiki Konga i Demokratycznej Republiki Konga.
    Maciej Malinowski, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie
  • Jessica
    18.01.2017
    Szanowni Panstwo!
    Proszę o podanie prawidłowej odmiany oraz pisowni zdrobnień imienia Jessica.

    Z poważaniem
    Ewelina
    Odmiana:
    M. Jessica
    D. Jessiki
    C. Jessice
    B. Jessicę
    N. Jessicą
    Ms. (o) Jessice.

    Jak widać, w dopełniaczu (tam, gdzie głoska |k| wymienia się na |k’|) zamiast c należy zapisać k.
    Większy kłopot jest ze zdrobnieniem. Imię Jessica nie jest spolszczone, więc trudno dodać do niego przyrostek, a tylko dzięki takiemu elementowi możemy utworzyć zdrobnienie lub spieszczenie. Nie wiadomo też, jak zdrobnienie (spieszczenie) tego imienia miałoby brzmieć: Jessiczka, Jessisia? Jeśli formy te są w użyciu (wydają się najbardziej naturalne), to należy je zapisać tak, jak właśnie to zrobiłam.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Pani Suchy czy pani Sucha?
    4.12.2016
    Chciałabym zapytać się o odmianę mojego nazwiska – Suchy. Czy też może powinnam nosić nazwisko Sucha? Kiedyś ktoś powiedział mi, że nazwiska jako przymiotniki, w dodatku nacechowane negatywnie, się nie odmieniają – czy to prawda? Nie ukrywam, ze zawsze zastanawiam się, jak będzie brzmieć poprawna forma np. w zaproszeniu: dla państwa Suchy czy dla państwa Suchów.

    Z góry dziękuję za odpowiedź.
    Kwestię form nazwisk reguluje § 4, 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 października 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego, sposobu prowadzenia ksiąg stanu cywilnego, ich kontroli, przechowywania i zabezpieczenia oraz wzorów aktów stanu cywilnego, ich odpisów, zaświadczeń i protokołów (Dz.U. z dnia 7 listopada 1998 r.):
    Nazwisko w postaci przymiotnika wpisuje się do aktu stanu cywilnego z zachowaniem rodzaju żeńskiego lub męskiego w zależności od tego, czy nazwisko dotyczy kobiety, czy mężczyzny, z tym że osoby w oświadczeniu o nazwisku (nazwiskach) składanym bezpośrednio po zawarciu małżeństwa albo przed sporządzeniem przez kierownika urzędu stanu cywilnego zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa mogą wskazać pisownię nazwiska bez uwzględnienia formy właściwej dla rodzaju żeńskiego lub męskiego.

    Inaczej mówiąc – mogłaby Pani nazywać się zarówno Suchy, jak i Sucha. Jeśli wolała Pani posługiwać się formą żeńską, to należało to zgłosić urzędnikowi stanu cywilnego przed zawarciem ślubu (a jeśli nazwisko Suchy należy do Pani ojca, a nie męża, to Pani rodzice, rejestrując Pani narodziny, mogli zaznaczyć, że życzą sobie, by posługiwała się Pani formą żeńską). Skoro ma Pani w dokumentach wpisaną formę Suchy, to tylko nią może się Pani posługiwać. Forma ta, w odniesieniu do nazwisk żeńskich, się nie odmienia. A zatem – zapraszamy panią Suchy, rozmawiamy z panią Suchy itd. Oczywiście, gdyby nazywała się Pani Sucha, to odmienilibyśmy Pani nazwisko, gdyż nazwiska żeńskie zakończone na -a odmieniamy: rozmawiam z panią Suchą, nie ma tu pani Suchej itd.
    Nie jest prawdą, że nazwiska przymiotnikowe się nie odmieniają – jeśli mężczyzna nosi nazwisko zakończone na -y, to jak najbardziej je odmieniamy (w obu liczbach, tak jak przymiotnik). A zatem w odniesieniu do Pani męża (lub ojca) powiemy: zaprosiłem pana Suchego, rozmawiam z panem Suchym itd. W odniesieniu zaś do rodziny (lub pary małżeńskiej) powiemy: zaprosiliśmy państwa Suchych, rozmawiamy o państwu Suchych, rozmawiamy z państwem Suchymi.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Phenian a Pjongjang
    30.11.2016
    Szanowni Państwo,
    zawsze byłem przekonany, że stolica Korei Północnej to Phenian. Niedawno usłyszałem nazwę Pjongjang. W Encyklopedii PWN znajdziemy właśnie tę drugą z dopiskiem „dawniej Phenian”. Od kiedy aktualna nazwa to Pjongjang i czy nazwa Phenian istotnie jest przestarzała?

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Nazwa Phenian została zmieniona na Pjongjang przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej w 2006 roku. Powodem zmiany było to, iż nazwa Phenian nie oddawała wymowy koreańskiej (powstała po II wojnie światowej w wyniku błędnej transkrypcji z języka rosyjskiego).
    Współcześnie – od 2006 roku – nazwą skodyfikowaną jest wyłącznie Pjongjang. Nazwa Phenian ma charakter historyczny.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • LieLiego
    26.11.2016
    Szanowni Państwo,
    chciałem zapytać o odmianę i wymowę nazwiska norweskiego matematyka Marcusa Sophusa Lie. Na ogół słyszy się o grupach Liego, czyt. [ljego].

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Nazwisko norweskiego matematyka wymawia się [li:], powinno się zatem ono odmieniać według wzorca przymiotnikowego (swoją drogą, miałoby taki paradygmat także wówczas, gdybyśmy wymawiali je [lie]). A zatem wyrażenie grupy Liego zawiera poprawną postać dopełniacza.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Liczba mnoga od nazwisk zakończonych na [e]
    26.11.2016
    Szanowni Państwo,
    W SWTiK, w artykule „Kolbe, Rabelais, Mile”, pojawia się informacja: "Nie od wszystkich nazwisk zakończonych na -e tworzymy formy liczby mnogiej". Czy można prosić o przykłady takich nazwisk? Czy zależy to od uzusu, czy właściwości gramatycznych nazwiska?
    Z wyrazami szacunku

    Czytelnik
    Powiedziałabym raczej, że nie wszystkie nazwiska zakończone na [e] (na głoskę [e] – różnie zapisywaną) się odmieniają, a nie tylko tworzą formy liczby mnogiej. Jeśli od danego nazwiska utworzymy formy liczby pojedynczej, to nic nie stoi na przeszkodzie, by odmienić je także w liczbie mnogiej. Inną sprawą jest to, że części użytkowników języka odmienianie w liczbie mnogiej nazwisk, nawet tak oczywistych jak Nowak (a więc zakończonych spółgłoską), wydaje się nienaturalne (co można zauważyć choćby w nekrologach, w których niemal regularnie pojawiają się formuły typu Państwu Marii i Janowi Nowak wyrazy współczucia składają…).
    Tak więc nieodmienianie w liczbie mnogiej (a także i w pojedynczej) niektórych nazwisk zakończonych na [e] (oraz innych, np. tych zakończonych na -o, -a, spółgłoskowych i przymiotnikowych innych niż zakończone na -ski, -cki, -dzki) nie jest kwestią systemu, lecz uzusu.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Dnipro
    11.11.2016
    Szanowni Państwo,
    w bieżącym roku ukraińskie miasto Dniepropetrowsk zmieniło swoją nazwę na Dnipro. Zgodnie z zasadą [263] 70.3. obce nazwy geograficzne zakończone na -o mogą się odmieniać albo nie. Jak będzie w tym przypadku? Czy Dnipro jest odmienne, czy nieodmienne jak Tokio?

    Łączę uprzejme wyrazy
    Anna Skup
    Nie ma ścisłych reguł dotyczących tego, które nazwy geograficzne odmieniamy, a które pozostawiamy nieodmienne. Jeśli chodzi o nazwy słowiańskie, to naturalniejsze jest deklinowanie ich. Dlatego mówiłabym: do Dnipra, ku Dnipru, z Dniprem, w Dniprze.
    Pobieżna kwerenda przez wyszukiwarkę internetową wskazuje, że zaczyna się tworzyć taka właśnie praktyka.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • RUCH, InPost
    9.11.2016
    Mam pytanie: Jak powinno się odmieniać słowo RUCH (w znaczeniu nazwy firmy RUCH S.A.) w kontekście np. usługi Paczka w Ruchu /RUCHU? Spotykam się z pisownią RUCH-u; wydaje mi się ona błędna, bo przecież to słowo nie jest skrótowcem.
    Mam też pytanie – jak odmieniać nazwę In Post (nazwa firmy kurierskiej)? Umowa z In Post czy z In Postem/In Post-em?

    Pozdrawiam
    Anna Szumańska
    Nazwa, o którą Pani pyta, jest zapisywana (dzisiaj i niegdyś) dwojako: RUCH oraz Ruch (por. Przedsiębiorstwo Kolportażowo-Handlowe „RUCH” ; „RUCH” S.A. ; Książki RUCH; Polskie Towarzystwo Księgarń Kolejowych RUCH Spółka z o.o. ; Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch” ). Nie jest przy tym skrótowcem, który by podległ zmianom ortograficznym typu HORTEXHortex. Przypomina raczej element PAX (zapisywany też Pax) w nazwie własnej (Stowarzyszenie „Pax”, Stowarzyszenie PAX). Z tego powodu z nazwą, o którą Pani pyta, możemy ortograficznie postępować podobnie jak z elementem PAX, czyli zapisywać ją z dywizem po wersalikach (RUCH-u, RUCH-em – jak PAX-u, PAX-em) – lub bez dywizu, gdy różnicujemy w nazwie małe i wielkie litery (Ruchu, Ruchem – jak Paxu, Paxem). Nazwa usługi to zatem: Paczka w RUCH-u – lub: Paczka w Ruchu.
    Jeśli chodzi o drugie pytanie, to nazwa InPost (zapisywana bez spacji) funkcjonuje w obiegu oficjalnym jako nieodmienna (umowa z InPost, usługi InPost), stanowi bowiem zlepek elementów budujących obcojęzyczne wyrażenie in post. Adaptacja fleksyjna (tutaj: odmienianie nazwy jak rzeczownika rodzaju męskiego, czyli np. umowa z InPostem, usługi InPostu) wynika z chęci nadania polskiego charakteru nazwie z założenia nieodmiennej. Jest to zabieg tego samego rodzaju co traktowanie tytułu tygodnia Wprost jak rzeczownika i odmienianie go: we Wproście, z Wprostem itd. (choć wiadomo, że tytułem jest przysłówek, a zatem wyraz nieodmienny). Tego typu zabiegi „ufleksyjniające” nie należą do rzadkości, lecz powstałe w ich wyniku formy są poza normą stosowną w sytuacjach oficjalnych. Tak jak raczej możemy się spodziewać zdania: „Polityka” i „Newsweek” podpisały umowę z „Wprost”, tak też piszmy, że np. Polacy chętnie korzystają z usług DHL, Siódemki, InPost – i że sami zawarliśmy umowę z InPost.
    Agata Hącia
  • Pers a Irańczyk i inne nazwy
    31.10.2016
    Jaka jest różnica pomiędzy nazwami: Irańczyk a Pers, Tajlandczyk a Taj? I dlaczego o mieszkańcu Finlandii mówi się FIn, a o mieszkańcu Irlandii – Irlandczyk (a nie: Ir)?
    Nazwa Irańczyk odnosi się współcześnie do mieszkańca Iranu, którym to mieszkańcem może być osoba należąca do którejś z grup tworzącej ludy irańskie; w Iranie mieszkają Persowie (w przeważającej ilości), Kurdowie, Azerowie, Turkmeni i przedstawiciele innych nacji. Jak więc widać, Pers to nazwa członka jednego z narodów zamieszkujących Iran.
    Jeśli chodzi o Fina – to nazwa członka narodu. Tymczasem obywatel Finlandii to Finlandczyk (jak wiadomo, w Finlandii mieszkają też inne narody, m.in. Szwedzi).
    Co do Irlandczyka – wiele nazw mieszkańców powstało przez dodanie do tematu nazwy kraju przyrostka -czyk (por. Islandczyk, Flamandczyk, Nowozelandczyk). Tak było i w tym wypadku.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Turekturczanin, turczanka
    31.10.2016
    Jak należy nazywać mieszkańca Turku (województwo wielkopolskie) – turczanin czy turkowianin? Prof. Miodek w jednym ze swoich programów użył nazwy turczanin, na lokalnych forach internetowych dyskusja jest jednak podzielona.
    Dziękuję za odpowiedź.
    Mieszkaniec Turku to turczanin. Taką formę podaje Słownik nazw miejscowości i mieszkańców PWN pod red. M. Łazińskiego (Warszawa 2007).
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Szyszko a Szyszka
    30.10.2016
    Mam problem z odmianą nazwiska Szyszko. Nazwisko to powinno się odmieniać jak nazwisko Matejko. Jeżeli jednak użyję formy w dopełniaczu: Jana Szyszki, nie wskazuje ona na to czy osoba ta nazywa się Jan Szyszko czy Jan Szyszka.

    Proszę o wyjaśnienie.
    Pozdrawiam.
    Jest tak, jak Pani pisze – w przypadkach zależnych nazwiska męskie zakończone na -o (tylko te, które mają pochodzenie słowiańskie) przybierają identyczne formy jak nazwiska męskie (a także żeńskie) zakończone na -a.
    W sytuacjach, w których nie możemy sobie pozwolić na taką dwuznaczność (np. w aktach notarialnych), nazwiska takie pozostają często nieodmienione. Proponuje się jednak inne, lepsze rozwiązanie: podanie na początku dokumentu mianownikowych form wszystkich nazwisk, a w dalszej części – odmienianie ich. Taka praktyka stosowana jest przez niektórych notariuszy i sędziów.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego


E-BOOK na DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

Poprawnej polszczyzny warto uczyć się przez całe życie!
Poznaj odpowiedzi językoznawców na najczęściej zadawane pytania.

18 najczęściej zadawanych pytań w internetowej poradni językowej PWN

Wyślij
Dzień Języka Ojczystego – pobierz darmowy e-book!