brukowiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

brukowiec -w•ca; -w•ce, -w•ców

Słownik języka polskiego PWN

brukowiec
1. pot. «czasopismo podające wiadomości mało ważne, sensacyjne i nie zawsze prawdziwe»
2. «nieobrobiony kamień polny używany do brukowania dróg»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Kiedy z taką fryzurą prowadził programy w Canalź, zdjęcia drukowały brukowce i szmatławce z omówieniami programu telewizyjnego. Enfant terrible polskich mediów...
  • ... korzystał on przed wyjazdem z Polski. A skoro o kimś brukowce piszą z takim natężeniem, to znak, że tzw. masowy odbiorca...
  • ... przez ostatnie 10 lat. Nie sądziłam, że tyle ludzi czyta brukowce. Dzwonili niestety nie tylko oni. Nagle okazało się, że prawie...

Encyklopedia PWN

kamienny element stosowany do budowy warstwy nawierzchni drogowej (brukowcowej);

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego