ciągle

Wielki słownik ortograficzny

Słownik języka polskiego

ciągle
1. «bez przerwy, stale»
2. «w sposób cykliczny, co jakiś czas»
funkcja ciągła mat. «funkcja, której wykresem jest linia ciągła»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

ciągle o zaprzeczonych imiesłowach
31.05.2012
Wiem, że wg nowej zasady imiesłowy przymiotnikowe czynne i bierne z nie piszemy łącznie. Czy dopuszczalna jest jeszcze pisownia oddzielna? Np. w wyrazach nie wprowadzające, nie obliczone.
Łączna pisownia została wprowadzona w 1997 r., ale wciąż ma właściwie charakter zalecenia, gdyż nadal wolno pisać po staremu, byle świadomie. Gdy zaprzeczony imiesłów nie wykazuje żadnych oznak leksykalizacji, tzn. gdy nie przestaje być formą czasownika (co widać w tym, że przyłącza towarzyszące czasownikowi nazwy sprawcy czynności, jej obiektu, miejsca itp.), to rozdzielne pisanie go z partykułą negacji jest całkowicie uzasadnione, por. zarządzenia nie wprowadzające wyjątków od obowiązującej dotąd zasady albo sumy jeszcze nie obliczone przez rachmistrzów.
Pisownię łączną wprowadzono z zamiarem uproszczenie zasad ortografii, ponieważ kryterium decydujące o wyborze między zapisem łącznym a rozdzielnym – mianowicie leksykalizacja imiesłowu – było trudne do wyjaśnienia, a próby jego opisu w słownikach ortograficznych nie należały do udanych. Choć trudne, kryterium to jednak obowiązywało w praktyce, kompetentne ortograficznie osoby stosowały je i w razie potrzeby umiały uzasadnić swój wybór. Uproszczona pisownia ich nie zadowoliła, ponieważ zatarła istotne różnice znaczeniowe, które są widoczne, jeśli się zastanowić. Miarą niezadowolenia może być to, że nawet w tej uproszczonej pisowni dopuszczono wyjątki, czyli sytuacje, w których zaprzeczony imiesłów należy zapisać rozdzielnie, wbrew ogólnej regule. Szczegóły podaje par. [168] Wielkiego słownika ortograficznego PWN.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
te same pięć czy tych samych pięć?
2.04.2010
Szanowni Państwo,
mam problem z takim oto zdaniem: „Czyta ciągle TE SAME 5 książek” czy: „Czyta ciągle TYCH SAMYCH 5 książek”. Która wersja jest prawidłowa? Dziękuję!
Obie konstrukcje są poprawne. Pierwsza odnosi się do całego zbioru książek i stwierdza, że wciąż ten sam zbiór jest przez kogoś czytany. Druga mówi o tożsamości nie tyle całego zbioru, ile jego egzemplarzy, dlatego naturalniej brzmiałaby w szyku: „Ciągle czyta 5 tych samych książek”.
Mirosław Bańko, PWN
O mitologicznych imionach i nazwach japońskich
24.09.2016
Pytanie związane jest z odmianą przez przypadki wieloczłonowych imion lub nazw pochodzących z japońskiej mitologii bądź nią zainspirowanych. Czy w przypadku imion i nazw w rodzaju: Hikonagisa Takeugaya Fukiaezu no Mikoto, Itsuse no Mikoto lub Nobitsura Kage należy odmienić wszystkie części składowe? Jeśli tak, to jak miałoby to wyglądać? (Szczególnie kłopotliwy do odmiany wydaje się człon KageKage’a? Kagego?)

Pozdrawiam i z góry dziękuję za odpowiedź
J.K.
Wieloczłonowe imiona lub nazwy pochodzące z japońskiej mitologii rzeczywiście mogą nastręczać nam wielorakich trudności ortograficzno-gramatycznych. Gdyby chcieć takie imiona i nazwy deklinować i kierować się wygłosem ich poszczególnych członów, to w wypadku określenia Hikonagisa Takeugaya Fukiaezu no Mikoto dwa pierwsze (Hikonagisa Takeugaya) trzeba by podciągnąć pod paradygmat żeński, trzeci (Fukiaezu) musiałby pozostać bez odmiany, ponieważ kończy się na -u, czwarty zaś (no Mikoto) podlegałby odmianie męskiej przez przypadki jak inne imiona czy nazwiska pochodzenia niesłowiańskiego (no Mikota, no Mikotowi, no Mikocie jak Picasso, Picassowi, o Piccasie).
Kłopotem dodatkowym pozostaje jednak zakończenie -ya przed samogłoską członu drugiego (Takeugaya), co w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku wymusza zapis: Takeugai jak Goya – Goi).
W dowolnej frazie miejscownikowej z użyciem tych personaliów należałoby zatem napisać np.: Ciągle rozmyślam o Hikonagisie Takeugai Fukiaezu no Mikocie. Tylko że z tych form przypadków zależnych (Takeugai, Mikocie) trudno by było potem wywieść brzmienia mianownikowe Takeugaya, Mikoto, gdyż równie dobrze może chodzić o warianty nominatywne Takeugai oraz Mikota, Mikot lub Mikoc.
Tak czy inaczej – człon Takeugaya proponuję odmieniać, człon no Mikota albo odmieniać, albo nie. Sam napisałbym zatem: Ciągle rozmyślam o Hikonagisie Takeugai Fukiaezu no Mikocie a. no Mikoto.
Warto może jeszcze dodać, że imię Mikoto noszą w Japonii częściej kobiety niż mężczyźni. Wówczas Mikito żeńskie pozostaje oczywiście nieodmienne.
Co się zaś tyczy nazw osobowych Itsuse no Mikoto i Nobitsura Kage, to interesujące nas człony Itsuse i Kage kończą się na -e, dlatego łatwo je włączyć do wzorca fleksyjnego przymiotnikowego (Itsusego, Itsusemu itd., Kagego, Kagemu itd.). Można je jednak pozostawić w postaci mianownikowej (vide: nazwisko przymiotnikowe na -i Kasai: Noriakiego Kasaiego a. Kasai, Wielki słownik ortograficzny PWN, red. E. Polański, Warszawa 2016, s. 540).
Człon Nobitsura deklinuje się rzecz jasna żeńsko (Nibitsury, Nobitsurze itd.). Polecam więc pisownię: Rozczytuję się ostatnio o Itsusem no Mikocie a. Mikoto oraz o Nobitsurze Kagem a. Kage.
Maciej Malinowski, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Już jak komu nie idzie, to nie idzie. Ojciec też ciągle do jakiejś partii należał, włóczyli go po cyrkułach i żyło...
  • ... Ucieszona, poczęła w jego stronę dawać znaki ręką. Po chwili, ciągle po drodze rozdając ukłony, dotarł do ich stolika.
    - Moje uszanowanie...
  • ... rat. Wystarczy spłacać 4% miesięcznie. Liczba sklepów akceptujących kartę NonStop ciągle rośnie. Szukaj sklepów oznaczonych logo NonStop. Tam gdzie raty za...

Encyklopedia

funkcja f(x), która w punkcie a, należącym do jej dziedziny, ma wartość f(a) oraz granicę i zachodzi przy tym f(a) = ;
mat. zmienna losowa, dla której istnieje nieujemna funkcja f (zwana gęstością prawdopodobieństwa), taka że dystrybuanta tej zmiennej wyraża się wzorem: F(x) = .
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego