defensywa

Wielki słownik ortograficzny

defen•sywa -wie, -wę

Słownik języka polskiego

defensywa
1. «działania mające na celu obronę przed atakiem»
2. «część drużyny, której zadaniem jest niedopuszczenie do strzelenia bramki przez przeciwnika»
3. «w okresie międzywojennym w Polsce: kontrwywiad»

• defensywny • defensywnie • defensywność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mielić, pielić, orać
12.09.2011
Dzień dobry,
zastanawia mnie, czy językoznawcy nie naśmiewają się z naszych polskich rolników. Nie wiem, czy kiedyś naprawdę mówili oni mełł czy pełł, jednak pod koniec XX wieku słowniki zanotowały w końcu wyrazy mielić i pielić, jednak z zastrzeżeniem reg. i pot. Ba, WSO PWN do teraz nie notuje hasła mielić. Wszystkie słowniki dalej upierają się, że jedyna słuszna odmiana od orać to orz. Moim zdaniem język polski powinien być bardziej przyjazny dla użytkownika.
Pozdrawiam
Mielić i pielić to z pochodzenia formy regionalne, mazowieckie, które jednak – ze względu na znaczenie stolicy – upowszechniły się w całym kraju i zepchnęły swoich konkurentów, tzn. mleć i pleć, do defensywy. Oprócz prestiżu stolicy nie bez znaczenia było i to, że mleć i pleć reprezentują mało liczny i trudny wzór odmiany, por. mełła, pełła, mełty, pełty (zgodnie z tym wzorem powinniśmy jeść kotlety mełte, nie mielone!). O wiele łatwiej odmieniać nowe (stosunkowo nowe) mazowizmy, por. mieliła, pieliła, mielony, pielony.
Z czasownikiem orać jest inna historia. Nie podoba się Pani forma orz, zgaduję, że wolałaby Pani oraj (chyba nie órz). Ale wtedy trzeba by mówić też ora zamiast orze. O ile formy typu mielił i pielił są bardzo rozpowszechnione, o tyle ora, orają to okazjonalizmy. Nie zanosi się na ich usankcjonowanie.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
transakcja
24.12.2003
Jak poprawnie należy wymawiać słowo transakcja? Przez s czy przez z? A jeżeli przez z, to skąd się ta wymowa wzięła?
Pozdrawiam.
Słowniki poprawnej polszczyzny każą wymawiać w tym słowie głoskę [z], co więcej – za błąd uznają realizację w niej głoski [s]. Jest to dziwne rozstrzygnięcie, zważywszy, że te same słowniki opowiadają się przeciwko wymowie [z] w słowach defensywa i ofensywa. A przecież obecność w nich wszystkich głoski [z] można tłumaczyć jednakowo wpływem niemieckim. Czyżby więc zwyczaj językowy usprawiedliwiał różne traktowanie tych słów? Nie jestem o tym przekonany. Wymowę [defenzywa] i [ofenzywa] sam uważam za nie najlepszą, ale nic nie mam przeciwko [transakcji] i sądzę, że należy aprobować wymawianie tego słowa zarówno przez [z], jak i przez [s]. Dodajmy, że najnowszy słownik poprawnej polszczyzny każe wymawiać [s] w słowie transatlantyk, tym bardziej więc zwraca uwagę jego odmienne stanowisko w sprawie transakcji.
Mirosław Bańko

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... nie mogły sobie poradzić z obroną Larviku. Przebić się przez defensywę rosłych przeciwniczek (średnia wzrostu powyżej 180 cm ) było im równie...
  • ... wygrać mecz. Spodziewamy się, że Ormianie będą grali w głębokiej defensywie. Zagęszczą obronę i środek boiska. Polskim piłkarzom bardzo trudno będzie...
  • ... większości wierzących, ale dla tych, którzy nawykli do życia w defensywie, był nazbyt śmiały. Dla innych był dopiero początkiem procesu, którego...

Encyklopedia

defensywa
[łac. defensivus ‘obronny’],
termin niewłaściwy, używany czasem zamiast określenia obrona;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego


Walentynkowy e-book do pobrania

Chcesz wiedzieć, jak zwracają się do siebie Polacy w sytuacjach intymnych? Ten e-book jest dla Ciebie.

Czułe słówka, czyli… Jak zwracają się do siebie Polacy w sytuacjach intymnych?

Wyślij

POBIERZ DARMOWY WALENTYNKOWY E-BOOK!