defraudacja

Wielki słownik ortograficzny PWN

de•frau•da•cja -cji, -cję; -cji

Słownik języka polskiego PWN

defraudacja «przywłaszczenie powierzonych pieniędzy lub majątku»
• defraudant • defraudancki • defraudantka • defraudować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... marnotrawstwo pieniędzy publicznych - ale to zapewne tylko ozdobnik, bo z defraudacjami i korupcją nikt do tej pory nie zaczął walczyć. Konieczne...
  • ... zarządzająca sprawami prezydenta Białorusi", dowiedziała się, że zarzuca się jej defraudację. Od wtorku w tym samym areszcie KGB przebywa także Jahor...
  • ... niekontrolowany przez nikogo poza Łukaszenką fundusz prezydenta). Oskarżono ją o "defraudację pieniędzy w drodze nadużyć służbowych, dokonanej w zmowie z grupą...

Encyklopedia PWN

defraudacja
[łac.],
prawo przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzego mienia ruchomego, → sprzeniewierzenie.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego