doświadczenia

Wielki słownik ortograficzny

do•świad•czyć -d•czę, -d•czą; -dcz•cie

Słownik języka polskiego

doświadczenie
1. «ogół wiadomości i umiejętności zdobytych na podstawie obserwacji i własnych przeżyć»
2. «wydarzenie, zwłaszcza przykre, które wpłynęło na czyjeś życie»
3. «wywoływanie lub odtwarzanie zjawiska w sztucznych warunkach»
4. «w filozofii: całokształt procesu postrzegania rzeczywistości lub ogół postrzeżonych faktów»
doświadczony «mający doświadczenie, biegły w czymś»
doświadczyćdoświadczać
1. «doznać czegoś»
2. «poddać kogoś lub coś próbie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Doświadczenie w czymś a doświadczenie z czymś
24.02.2016
Szanowni Państwo,
czy w poniższym zdaniu powinnam napisać: doświadczenia z pilotowaniem czy w pilotowaniu? Adam pracował nad książką opartą na swoich doświadczeniach z pilotowaniem samolotów.

Dziękuję za pomoc.
Z poważaniem
Czytelniczka
Rzeczownik doświadczenie łączy się z wyrażeniem z + narzędnik, jeśli oznacza jakiś eksperyment: Przeprowadzał doświadczenia z nowymi antybiotykami. W znaczeniu ‘ogół wiadomości zdobytych na podstawie własnych przeżyć’ łączymy go z wyrażeniem w + miejscownik: Miał duże doświadczenie w pracy z dziećmi. To, której konstrukcji Pani użyje, zależy od tego, jak rozumiemy doświadczenie w sytuacji opisywanej przez zdanie.
Jeszcze jedna uwaga – ze zdania, które Pani przytoczyła, wynika, że doświadczenie z pilotowaniem samolotów / w pilotowaniu samolotów miała / przeprowadzała… książka. Wskazuje na to odniesienie zaimka swój, który występuje tu w zdaniu pojedynczym po imiesłowie przymiotnikowym, a zatem ma powiązanie z nazwą określaną przez imiesłów. Chyba jednak nie taka była intencja autora tekstu?
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Cudze doświadczenie i cudza wiedza
4.05.2017
Czy poprawne jest sformułowanie cudzego doświadczenia i wiedzy? Czy powinno raczej brzmieć cudzych doświadczenia i wiedzy?
Mamy tu do czynienia z sytuacją, w której jeden przymiotnik (cudzy) określa dwa rzeczowniki różnego rodzaju (doświadczenie – rodz. nijaki, wiedza – rodz. żeński). W takim wypadku każdy rzeczownik powinien być określony „swoją” przydawką, a zatem: (korzystamy) z cudzego doświadczenia i cudzej wiedzy.
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Dzielimy się doświadczeniem
8.05.2013
Szanowni Państwo!
Interesuje mnie powiedzenie „Dzielimy się doświadczeniem”. Uważam je za przenośnię, bo doświadczenie jest – moim zdaniem – niepodzielne i powstaje na bazie osobistych przeżyć, a nie cudzych opowieści. Jednak na Państwa stronie czytam, że dzielić się to także: 'komunikować sobie coś wzajemnie'.
Z poważaniem
Maria Michałowicz
Różnymi rzeczami można się dzielić, nie tylko doświadczeniem, ale i wiedzą. Nie podzielam poglądu, że „doświadczenie (...) jest niepodzielne”. Nie dlatego jednak go nie podzielam, że się z nim zgadzam (czyli uważam poglądy za niepodzielne), ale dlatego, że się z nim nie zgadzam (czyli nie uważam żadnej jego części za swoją).
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozmieszczonych w odległościach równych 1/3 rozpiętości przęsła.
    Jak wykazują
    doświadczenia, najbardziej celowe jest zastosowanie do betonu cementu marki 150 lub...
  • ... pytania dotyczące doktryny religijnej, a zaniedbanie tego obowiązku było
    karane.
    Doświadczenie zen jest doświadczeniem intersubiektywnym, ponieważ
    może, a nawet powinno, być...
  • ... No fajnie, kurde, o zajebiście kurwa, ale ma pan zajebiste doświadczenie, kurde. Ja mówię Ja pierdolę, kurwa. Zawsze słyszałem, że no...

Encyklopedia

fiz. jedne z pierwszych doświadczeń, które doprowadziły do sformułowania podstaw termodynamiki:
doświadczenie wykonane przez R. Eötvösa za pomocą specjalnie skonstruowanej wagi skręceń, potwierdzające równość masy grawitacyjnej i bezwładnej.
grupa metod służących do oceny potrzeb nawozowych roślin uprawianych w celu wydania plonów o określonej wysokości i jakości w danych warunkach glebowych i klimatycznych.
filoz. kategoria teoriopoznawcza, oznaczająca całokształt procesu postrzegania rzeczywistości lub ogół postrzeżonych faktów;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego