kanapy

Wielki słownik ortograficzny

kanapa -pie, -pę; kanap
kanapa-tap•czan kanapy-tap•czanu, kanapie-tap•czanowi, kanapę-tap•czan; kanapy-tap•czany, kanap-tap•czanów

Słownik języka polskiego

wałek tapczanu, kanapy «rodzaj walcowatej poduszki tapicerskiej na tapczanie lub kanapie»
kanapa «mebel z oparciem i poręczami, przeznaczony do siedzenia lub leżenia dla kilku osób»
• kanapowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Polaków portret własny
2.10.2008
Szanowni Państwo,
natknąłem się ostatnio na sformułowania typu Kanapy portret własny, Śniadania Polaka portret własny itp. Czy nie jest tak, że portret to obraz osoby, a nie rzeczy? Po drugie, o portrecie własnym mówi się chyba w sensie przenośnym, tzn. jak dana osoba lub grupa osób postrzega siebie, np. Polaków portret własny, Wikipedystów portert własny. Byłbmy wdzięczny za ustosunkowanie się do powyższej kwestii.
Z poważaniem,
Dominik Szulowski
kanapowiec
23.09.2004
Witam.
Kto to jest kanapowiec? Słowo figuruje w SO pod red. E. Polańskiego, lecz ja spotkałem się jedynie z kanapowcem, czyli regionalnym określeniem pewnej rasy pieska.
Dziękuję za wyjaśnienie.
orzeczenie przy tzw. podmiocie szeregowym
11.09.2009
Drodzy Eksperci,
jaką formę powinno mieć orzeczenie w zdaniach typu:
1. Po przestąpieniu progu widzimy, że znajdują się (znajduje się?) tam fotel, ława i stary kominek.
2. Aby to osiągnąć przydadzą się (przyda się?) pomysłowość i poczucie humoru.
3. Dopełnieniem całości (jest?) efektowny stoliczek, miękka kanapa.
4. Jest tam piękny stół i sofa (a może: tam piękny stół i sofa?)
Z poważaniem, AP

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... stronę pokoju, odchylił głowę i spojrzał tam. Mieciek leżał na kanapie z rękami podłożonymi pod głowę. Obok, na krześle, siedział różowy...
  • ... na palcach, przeszła z walizkami przez stołowy pokój, gdzie na kanapie chrapał rozwalony Ukleja.
    Wyszła za Taszów i trafiła na szosę...
  • ... Rozejrzałam się nieco przytomniej po wnętrzu i stwierdziłam, że na kanapie leży moje własne, rodzone palto, obok kanapy spoczywa kapelusz, torba...

Encyklopedia

kanapa
[łac. < gr. kōnōpéōn ‘łoże z moskitierą’],
mebel do siedzenia;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego