konkurent

Wielki słownik ortograficzny

kon•kurent -n•cie; -n•ci, -n•tów

Słownik języka polskiego

konkurent
1. «osoba lub firma konkurująca z innymi»
2. «mężczyzna starający się o rękę kobiety»

• konkurentka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

konkurent
27.05.2003
Dwie panie konkurują o uwagę pewnego pana. Są zatem konkurentkami o jego uwagę czy też konkurentkami do jego uwagi? W sprawozdaniach sportowych jest najczęściej mowa o konkurentkach do pierwszego miejsca, ale czy nie przez błędną analogię do konkurenta do ręki? Będę bardzo wdzięczna za wskazanie właściwej formy.
Anna Strzałkowska
Konkurent jest zawsze konkutentem do czegoś, nawet jeśli konkuruje o coś. Zawodnicy konkurujący ze sobą o pierwsze miejsce są więc konkurentami do pierwszego miejsca, a kandydaci konkurujący o fotel prezydenta są konkurentami do fotelu prezydenta. Nie pomyślałbym, że można konkurować o czyjąś uwagę, czyli być konkurentem do czyjeś uwagi. Może chodzi raczej o czyjeś względy?
Mirosław Bańko
mielić, pielić, orać
12.09.2011
Dzień dobry,
zastanawia mnie, czy językoznawcy nie naśmiewają się z naszych polskich rolników. Nie wiem, czy kiedyś naprawdę mówili oni mełł czy pełł, jednak pod koniec XX wieku słowniki zanotowały w końcu wyrazy mielić i pielić, jednak z zastrzeżeniem reg. i pot. Ba, WSO PWN do teraz nie notuje hasła mielić. Wszystkie słowniki dalej upierają się, że jedyna słuszna odmiana od orać to orz. Moim zdaniem język polski powinien być bardziej przyjazny dla użytkownika.
Pozdrawiam
Mielić i pielić to z pochodzenia formy regionalne, mazowieckie, które jednak – ze względu na znaczenie stolicy – upowszechniły się w całym kraju i zepchnęły swoich konkurentów, tzn. mleć i pleć, do defensywy. Oprócz prestiżu stolicy nie bez znaczenia było i to, że mleć i pleć reprezentują mało liczny i trudny wzór odmiany, por. mełła, pełła, mełty, pełty (zgodnie z tym wzorem powinniśmy jeść kotlety mełte, nie mielone!). O wiele łatwiej odmieniać nowe (stosunkowo nowe) mazowizmy, por. mieliła, pieliła, mielony, pielony.
Z czasownikiem orać jest inna historia. Nie podoba się Pani forma orz, zgaduję, że wolałaby Pani oraj (chyba nie órz). Ale wtedy trzeba by mówić też ora zamiast orze. O ile formy typu mielił i pielił są bardzo rozpowszechnione, o tyle ora, orają to okazjonalizmy. Nie zanosi się na ich usankcjonowanie.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... żona pracuje w jednej firmie, zaś mąż w drugiej.

    Tajemniczy
    konkurent

    Kierownictwo Lubiany skrzętnie zbiera dane na temat przyszłej konkurencji, czyli...
  • ... odpowiednie i przydatne w danym momencie. Jeżeli szef awansował twojego konkurenta, chociaż zrobiłaś wszystko, by to właśnie ciebie docenił, powinnaś odczuwać...
  • ... do dymisji.
    4 stycznia Saakaszwili wygrał przedterminowe wybory prezydenckie, bijąc
    konkurentów na głowę. Wczoraj po złożeniu przysięgi powiedział, że Gruzja będzie...

Podobne wyszukiwania

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego


E-BOOK na DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

Poprawnej polszczyzny warto uczyć się przez całe życie!
Poznaj odpowiedzi językoznawców na najczęściej zadawane pytania.

18 najczęściej zadawanych pytań w internetowej poradni językowej PWN

Wyślij
Dzień Języka Ojczystego – pobierz darmowy e-book!