obrońca

Wielki słownik ortograficzny

o•broń•ca -cę; -cy, -ców

Słownik języka polskiego

obrońca
1. «ten, kto broni kogoś lub czegoś przed napaścią, krytyką lub innym zagrożeniem»
2. «osoba upoważniona do obrony oskarżonego w sądzie»
3. «w piłce nożnej, hokeju itp.: gracz należący do grupy broniącej dostępu do bramki swojej drużyny»

• obrończyni
obrońca z urzędu «prawnik wyznaczony przez sąd do obrony oskarżonego, którego nie stać na pokrycie kosztów obrony»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kafkowska sytuacja
3.06.2014
W jaki sposób można rozpoznać, czy wyraz typu: park, plac, pomnik wchodzi w skład nazwy własnej? Który zapis jest poprawny – pomnik Obrońców Warszawy czy Pomnik Obrońców Warszawy?
na bramce i w obronie
30.10.2010
Czy bramkarz stoi na bramce, czy w bramce? Obrońca gra w obronie czy na obronie? Które z tych określeń jest poprawne?
zdarza się, że / żeby...
6.04.2010
Szanowna poradnio,
proszę o wskazanie, która z poniższych wersji jest poprawna (ewentualnie lepsza). Różnią się one spójnikiem wprowadzającym zdanie podrzędne.
1. Rzadko zdarza się, by [aby, żeby] jeden napastnik minął pięciu obrońców.
2. Rzadko zdarza się, że jeden napastnik mija pięciu obrońców.
Według mnie ta pierwsza wersja jest lepsza, ale w słownikach podane jest tylko połączenie zdarza się, że... i stąd wątpliwość.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozmawiali o prawdziwym harcerstwie, o "rycerzach znad kresowych stanic, o obrońcach naszych polskich granic". A ona zawsze pogodna, cicha, do przesady...
  • ... bardzo trudno dostać pozwolenie na legalną pracę w Wielkiej Brytanii. Obrońcy FC Koeln wreszcie się jednak uda. Jak dowiedział się Fakt...
  • ... i pojmał Napierskiego"24.
    Dopiero w drugiej połowie XIX wieku
    obrońcy Czorsztyna zaczęto przypisywać dążenie do zaprowadzenia w Rzeczypospolitej zasad sprawiedliwości...

Encyklopedia

prawo przedstawiciel procesowy oskarżonego (podejrzanego, skazanego) obowiązany do podejmowania całokształtu czynności procesowych korzystnych dla osoby reprezentowanej, zmierzających do odparcia oskarżenia lub złagodzenia odpowiedzialności karnej;
międzynar. organizacja utworzona i zdominowana przez komunistów, deklarująca walkę o pokój w stosunkach międzynar. i rozbrojenie;
Polski Komitet Obrońców Pokoju, od 1958 pod nazwą Ogólnopolski Komitet Pokoju,
organizacja społ., zał. 1949, związana ze zdominowanym przez komunistów międzynar. ruchem obrońców pokoju (zapoczątkowanym 1948 na Międzynar. Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu);
zrzeszenie 34 związków rezerwistów i kombatantów; utworzona 9 II 1928 w Warszawie w celu konsolidacji wszystkich organizacji kombatanckich II RP, działała do 1939;
grono adwokatów pol. w Królestwie Pol., którzy w okresie rewolucji 1905–07 udzielali pomocy prawnej działaczom rewolucyjnym aresztowanym przez władze rosyjskie;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2017

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2017.
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Jeśli chcesz otrzymać bezpłatny e-book, potwierdź także poniższe zgody marketingowe.

Świat w przysłowiach

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2017” i odbierz darmowy e-book!