pełnoletność pełnoletniość

Słownik języka polskiego

pełnoletni I «mający wiek, w którym nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny»
• pełnoletność, pełnoletniość

Porady językowe

nastoletność, nastoleństwo, nastolęctwo
27.02.2007
Czy istnieje słowo opisujące okres pomiędzy 10 a 20 rokiem życia? Poprzez analogię do dzieciństwa moglibyśmy mówić o nastoleństwie, a dziecięctwo miałoby odpowiednik w rodzaju nastolęctwa. Nastoletniość brzmi lepiej od poprzednich propozycji, ale w zdaniach: „W okresie nastoletniości byłem bardzo nadpobudliwy” lub „W nastoletniości zacząłem palić” brzmi gorzej od jako nastolatek lub gdy byłem nastolatkiem.
-niość i -ność
5.12.2006
W WSO PWN (2002) podano formy małoletniość, pełnoletność, niepełnoletność a. niepełnoletniość. Proszę o wyjaśnienie, czy to zróżnicowanie twardości głoski n w drugim członie każdego z tych złożeń ma jakieś uzasadnienie merytoryczne – i ewentualnie jakie – czy wynika tylko z niedokładności słownikarza.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego