piro-

Słownik języka polskiego

piro-, pyr(o)- «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem lub wysoką temperaturą»

Porady językowe

antypiretyk czy antypyretyk?
13.10.2008
Witam. Jak powinna brzmieć poprawna nazwa leku przeciwgorączkowego – antypiretyk czy antypyretyk? Z góry dziękuję za odpowiedź.
babuszkofobia
15.02.2015
Większość wyrazów kończących się na -fobia ma początek w postaci obcego przedrostka (tanato-, neo-, piro- itp.), więc trudno znaleźć analogię dla wyrazu wziętego z PWN-owskiego Słownika wydarzeń, pojęć i legend XX wieku Władysława Kopalińskiego – babuszkafobia". I stąd pytanie: czy przy tworzeniu takich wyrazów powinniśmy pierwszy człon łączyć jak w tym wyrazie, czy przez spójkę -o- (tworząc rzeczownik babuszkofobia)?
Obselitofobia
9.02.2016
Słowa kończące się na -fobia zwykle mają początek z greki albo łaciny i wszystkie (arachno-, neo-, helio-, piro- itd.) dają się łatwo zidentyfikować, wyjaśnić i odnaleźć w szeregu innych wyrazów obcych.
A co oznacza i skąd się wzięła cząstka obselito-, obecna w słowie obselitofobia rejestrowanym przez Obserwatorium Językowe UW ?

Encyklopedia

piro-
[gr. pyr ‘ogień’],
pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem, wysoką temperaturą;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego