pokarm

Wielki słownik ortograficzny

pokarm -r•mu, -r•mie; -r•mów
pokar•mić -r•mię, -r•mią; -rm, -rm•my, -rm•cie

Słownik języka polskiego

pokarm
1. «to, czym się żywią organizmy żywe»
2. «to, co może stanowić czyjś posiłek»
3. «mleko wytwarzane po porodzie w gruczołach mlecznych kobiet i samic innych ssaków»

• pokarmowy
pokarmić «karmić kogoś przez krótki czas»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

dieta
4.10.2012
Dawniej dieta oznaczała specjalny sposób żywienia, zwłaszcza w chorobie (np. dieta bezglutenowa). Potem – w ogóle pewien sposób odżywiania (np. dieta sportowców). Ostatnio usłyszałem od lekarki, że mam solić dietę. Czy dieta dzisiaj to tyle, co żywność, pokarm?
Odradzamy Panu solenie diety. Słownik nie jest książką kucharską ani poradnikiem żywienia, niemniej jednak można się z niego dowiedzieć, że dieta to przede wszystkim sposób odżywiania się. Nowsze znaczenie tego słowa, w którym odnosi się ono do jedzenia (np. „Owoce powinny być niezbędnym składnikiem codziennej diety” – ISJP), po pierwsze bywa kwestionowane, po drugie nie jest wyrażane swobodnie w każdym kontekście. Słowniki poprawnej polszczyzny PWN kwestionują nawet „dietę przeciętnego Polaka”, w zamian każą mówić o „jadłospisie przeciętnego Polaka”. Wydaje mi się to jednak przesadą, przykładem tworzenia normy, której nawet nie sposób objaśnić wyraźnie (kwestionowany przykład mieści się doskonale w definicji podanej w SPP).
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
Książkavita
18.04.2002
Czy nazwa biblioteki w szkole podstawowej: "Książkavita" jest poprawna pod względem językowym???
Można mieć wiele zastrzeżeń do tej nazwy. Po pierwsze, połączono w niej elementy polskie i obce, co nie zawsze jest błędem, ale zawsze jest ryzykowne. Po drugie, -vita kojarzy się z witaminą, a co ma czytanie książek do witamin? Wprawdzie książki to "pokarm dla ducha" według obiegowej peryfrazy, a napis taki miał się podobno znajdować na gmachu biblioteki w Memfis w starożytnym Egipcie. Jednak słowo książkavita jest zbudowane tak, jakby miało być nazwą jogurtu lub może szamponu do włosów, a więc jednego z dóbr materialnych, a nie duchowych. Krótko mówiąc, nie tylko poprawność słowotwórcza tej nazwy jest wątpliwa, ale też nie wydaje się ona odpowiednia dla biblioteki.
Mirosław Bańko
roztocz(e)
17.12.2010
Witam serdecznie,
mam pytanie – jak prawidłowo odmienić słowo roztocz w kontekście: unikać kontaktu z... (kim? czym?) – roztoczem czy roztoczami?
„Drobny pajęczak mający owalne ciało o słabo zaznaczonej segmentacji” (za Uniwersalnym słownikiem języka polskiego PWN) to roztocz (rodzaju męskiego), natomiast „organizm cudzożywny czerpiący pokarm z martwych szczątków organicznych” (tamże) to roztocze (rodzaju nijakiego) lub roztocz (rodzaju męskiego). W liczbie mnogiej (ten) roztocz ma formę (te) roztocze, a (to) roztocze ma formę (te) roztocza (w narzędniku jednakowo – roztoczami). O roztoczach jako organizmach cudzożywnych zwykle mówi się za pomocą formy mnogiej, jeśli więc miała Pani na myśli saprofity, to bardziej naturalnie brzmiałaby konstrukcja unikać kontaktu z roztoczami.
Mirosław Bańko, PWN

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jakby nie ssała, no to potem by zanikł, spaliłby się pokarm...
    .Obniżył się, dobra Małgosia, może się jakoś spotkamy jeszcze.
    No...
  • ... Nie ma poprawy! Wzywamy lekarza!
    Diagnoza - złe pożywienie. Musi mieć
    pokarm z chitynowymi owadami. Dwoimy się i troimy, szukamy takiego pokarmu...
  • ... śliny czy innej wydzieliny zawierającej enzymy trawienne do wnętrza kęsa pokarmu.
    Tę właśnie technologię obróbki pokarmu wybrała Natura tworząc Chilopoda. Soki...

Encyklopedia

biol. substancje pobrane z otoczenia przez organizm roślinny lub zwierzęcy, używane jako materiał do budowy i odnowy tkanek lub jako źródło energii.
pobieranie przez rośliny prostych związków nieorg., → żywienie mineralne roślin.
jeden z mierników wartości odżywczej produktów spoż., odpowiadający ilości energii wyrażonej w kilodżulach (kJ), dawniej w kilokaloriach (kcal), jaką wnosi pokarm po jego strawieniu i przemianie w organizmie;
w żywieniu człowieka ogólna wartość pokarmu dla organizmu;
termin z zakresu żywienia, określający stopień wchłonięcia strawionych składników pożywienia z przewodu pokarmowego;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego


E-BOOK na DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

Poprawnej polszczyzny warto uczyć się przez całe życie!
Poznaj odpowiedzi językoznawców na najczęściej zadawane pytania.

18 najczęściej zadawanych pytań w internetowej poradni językowej PWN

Wyślij
Dzień Języka Ojczystego – pobierz darmowy e-book!