puf

Wielki słownik ortograficzny

puf (taboret) -fa a. -fu; -fy, -fów
puf (wyraz dźwiękonaśladowczy) a. puf!

Słownik języka polskiego

puf I «miękki, niski taboret obity całkowicie tkaniną lub skórą»
puf II, puff «wykrzyknik, zwykle powtórzony, naśladujący sapanie parowozu lub odgłos wystrzału»
puf II, puff II «dom publiczny, zwłaszcza dla więźniów w obozie»
puf IV «dawna gra w kości»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

puf czy pufa?
21.04.2013
Dzień dobry,
czy obecnie dopuszczalne jest używanie formy rodz. żeńskiego pufa? W języku potocznym, zwłaszcza wśród osób młodego pokolenia, dominuje pufa. Będę zobowiązana za odpowiedź.
Zuzanna Dziekiewicz-Paściak

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... z kim cię zdradziła?", "z Robertem" - odpowiedział osuwając się na puf, odczułem niejaką ulgę, gdyż walka z rogaczem na tak małej...
  • ... a w środku puf...

    EWA
    Puf? Skąd ja ci wezmę
    puf?!

    KILER
    To poczekaj...

    Idzie do drzwi, otwiera je i wnosi...
  • ... jednym nogi, na drugim głowa, a w środku puf...

    EWA
    Puf? Skąd ja ci wezmę puf?!

    KILER
    To poczekaj...

    Idzie do...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego