tym

Wielki słownik ortograficzny

Tym: Stani•sław Tym, Tyma, o Tymie
i tym podobne (skrót: itp.)
i tym podobnie (skrót: itp.)
przed tym (np. panem)
w tym (np. miejscu)
za tym (np. domem)
z tym że (np. Pożyczam ci książkę, z tym że jutro mi ją oddajesz.)
to tego, temu, tym; te, tych, tymi
to (partykuła) ndm: Co to za jeden? Kogo to ja spotykam?
Ci (= kiur – jedn. fiz.)
Ci (państwo w staroż. Chinach) ndm
ci (termin filoz. chiń.) ndm
ci (partykuła) ndm: a to ci heca!
Ta (= tantal)
ta tej, B. tę (książkę), N. tą (książką); te, tych
Te (= tellur)
ten tego, temu, tym; ci (chłopcy), te (domy, koty), tych, tymi
A To Pol•ska Właśnie (seria wydawnicza) ndm
dla tego (chłopca przygotuj osobny zestaw pytań) ,
jegoż to a. jegóż to
jegóż to a. jegoż to
kogoż to a. kogóż to
kogóż to a. kogoż to
nad to (ponad to) ,

Słownik języka polskiego

tym «przysłówek komunikujący, że stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy, o którym mowa, jest w podanych okolicznościach jeszcze większy, np. Tym lepiej, że wiesz, jak to zrobić.»
i temu podobne, i tym podobne «wyrażenia używane przy wyliczaniu»
poza tym «partykuła wprowadzająca nową informację na omawiany temat, np. Gazeta jest interesująca, poza tym tania.»
przy czym, przy tym «spójnik wprowadzający informację uzupełniającą, np. Grał dobrze, przy czym najlepiej na skrzypcach. Jest pracowita, przy tym bardzo inteligentna.»
Ci «symbol jednostki aktywności ciała promieniotwórczego kiur»
Ta «symbol pierwiastka chemicznego tantal»
ta zob. ten.
Te «symbol pierwiastka chemicznego tellur»
ten
1. «zaimek odnoszący się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako bliskie, wyróżnionych spośród innych i wskazanych w jakiś sposób przez mówiącego, np. To ten człowiek., lub uznanych przez mówiącego za znane odbiorcy, np. I co z tymi pieniędzmi?»
2. «zaimek w funkcji wyrażenia nawiązującego, odnosi się do obiektów bądź okoliczności, o których była lub będzie mowa, np. Był wczoraj na jakimś filmie, film ten znał już wcześniej., To jest ta książka, o której mówiłam.»
3. «zaimek używany przy nazwach dni, wyznaczający najbliższy taki dzień w przeszłości lub w przyszłości, np. Spotkamy się w tę niedzielę.»
już to «spójnik łączący zdania lub składniki zdania, informujący, że zachodzi jedna z przedstawionych w nim możliwości lub kilka naraz»
mimo to «spójnik przyłączający zdanie, którego treść jest niezgodna z tym, co można wywnioskować z wcześniejszego kontekstu, np. Był nieznośny, mimo to wszyscy go lubili.»
oprócz tego «partykuła nawiązująca do poprzedzającego kontekstu, wprowadzająca nową informację na omawiany wcześniej temat, np. Przyniósł ciasto, oprócz tego trochę owoców.»
to I
1. «zaimek odnoszący się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako bliskie, wskazanych w jakiś sposób przez mówiącego, np. Co to jest?, lub uznanych przez mówiącego za znane odbiorcy, np. Co to ma znaczyć?»
2. «zaimek odnoszący się do obiektów bądź okoliczności, o których była lub będzie mowa, np. W zlewie leżą brudne naczynia. Pozmywaj to.; To, co się później działo, trudno opisać.»
3. euf. «zaimek odnoszący się do aktywności seksualnej człowieka»
to II «czasownik utożsamiający obiekty lub okoliczności, np. Śmiech to zdrowie., lub łączący dwa takie same wyrazy w tej samej formie, np. Wojna to wojna.»
to III «partykuła dodawana do wyrazów, które nadawca chce w szczególny sposób wyróżnić, np. Kogo to ja widzę?, lub oddzielająca temat wypowiedzi od reszty zdania, np. Teraz to idź spać.»
to IV
1. «spójnik wprowadzający zdanie wyrażające konsekwencje tego, o czym była mowa, np. Poszukaj, to znajdziesz.»
2. «spójnik przyłączający do zdań z zaimkami względnymi lub innymi spójnikami zdania wyrażające różne relacje w zależności od sensu tych zaimków czy spójników, np. Gdybyś coś chciał, to napisz.»
3. «spójnik łączący dwa takie same czasowniki w tej samej formie, wyrażający obojętność nadawcy dotyczącą przedstawionej sytuacji, np. No trudno, nie kocha to nie kocha.»
to V zob. ten.
up to date [wym. ap tu dejt] «bardzo modny, nowoczesny»
wobec tego «spójnik przyłączający zdanie, w którym jest mowa o konsekwencjach faktu przedstawionego w zdaniu poprzedzającym, np. Dziecko zachorowało, wobec tego musieli spędzić święta w domu.»
ci-devant [wym. s-i dewã] «dawny, poprzedni»
comme ci, comme ça [wym. koms-i komsa] «jako tako»
Te Deum (laudamus) «hymn pochwalny ku czci Boga, śpiewany w czasie wielkich uroczystości»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

tym
to
te
ten

Zasady pisowni i interpunkcji

[150] 35. Pisownia zaimków złożonych typu ten sam, taki sam
[365] 90.B.2. Połączenia przysłówków, zaimków lub wyrażeń przyimkowych ze spójnikami
[180] 46.11. Przed rzeczownikami
[383] 90.I.1. Przecinek między połączonymi bezspójnikowo jednorodnymi częściami zdania
[149] 34. Pisownia wyrażeń zaimkowych
[363] 90.A.2. Wyrazy wprowadzające zdanie podrzędne
[364] 90.B.1. Połączenia partykuł, spójników, przysłówków ze spójnikami
[8] 3.2. Końcówka -ą w wybranych formach deklinacyjnych
[15] 5.3. Końcówkę -om piszemy w celowniku liczby mnogiej rzeczowników wszystkich rodzajów, np.
21.1. Stosowanie spacji w skrótach od dwóch i więcej wyrazów
[370] 90.D.1. Zdania współrzędne połączone spójnikami: przeciwstawnymi, wynikowymi, synonimicznymi
[398] 93.2. Myślnik użyty zamiast domyślnych czasowników jest, przed zaimkiem to
[153] 38. Pisownia partykuł bądź, bodaj, byle, chyba, ci, co, lada, niech, niechaj, no, oby,
V. Pisownia łączna lub rozdzielna
[38] 13.2. Zakres użycia spółgłosek podwojonych
[1] 1.1. Zasada fonetyczna
[21] 7.5. Pisownia -ji, -i lub -ii w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku rzeczowników żeńskich zakończonych na -ja lub -ia
[181] 46.12. Przed rzeczownikami użytymi w funkcji orzecznika
[213] 55.9. Skróty składające się z pierwszej i ostatniej litery wyrazu skracanego
[174] 46.5. Przed zaimkami
21.4. Stosowanie lub pomijanie spacji między literami a znakami interpunkcyjnymi
[163] 44.1. Po nieosobowych formach czasownika
Aneks I – niektóre orzeczenia Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN
[377] 90.G.2. Przecinek przed spójnikami przeciwstawnymi a, ale, lecz, tylko (...)
[379] 90.H.1. Przed członem porównawczym wprowadzonym przez wyrazy: jak, jakby, jako (...)
[385] 90.J.1. Przecinek w wyrażeniach wprowadzających wyjaśnienia i wyliczenia
[146] 31. Pisownia wyrażeń typu ręka w rękę, sam na sam, od deski do deski
[182] 46.13. Przed przymiotnikami i imiesłowami przymiotnikowymi
[140] 27.4. Przyimki do, na, o, od, po, przez, przy, za z liczebnikiem pół piszemy rozdzielnie, np.
[72] 18.15. Tytuły czasopism i cykli wydawniczych oraz nazwy wydawnictw seryjnych
[198] 54.2. Jednostki niepodzielne
[154] 39. Pisownia partykuł -że, -ż, -li, -ć
[143] 29.1. Co to są wyrażenia przyimkowe
[372] 90.E.1. Spójniki łączne, rozłączne, wyłączające z przysłówkami i zaimkami
[378] 90.G.3. Przecinek przed spójnikami powtórzonymi, pełniącymi identyczną funkcję
[399] 93.3. Myślnik przed wyrażeniem, ujmującym w sposób ogólny, to, co zostało wcześniej powiedziane szczegółowo
[202] 54.6. Podział grupy spółgłoskowej złożonej z dwu jednakowych liter
[356] 88.12. Po skrótach jednostek miar i wag oraz rodzimych jednostek pieniężnych
[172] 46.3. Przed imiesłowami przysłówkowymi zakończonymi na -ąc i -łszy, -wszy oraz formami nieosobowymi zakończonymi na -no, -to
[194] 53.6. Przed końcówkami -(e)m, -(e)ś, -(e)śmy, -(e)ście
[176] 46.7. Przed partykułami byle, lada
[171] 46.2. Przed wyrazami brak, można, potrzeba, trzeba, warto, wiadomo, wolno, które mają znaczenie czasownikowe
[410] 94.1. Pytajnik na końcu zdań pytających
[205] 55.1. Skrót, który jest początkową literą lub początkowymi literami skróconego wyrazu
[319] 78.B. Uwagi szczegółowe do transkrypcji wyrazów ukraińskich
[381] 90.H.3. Porównania paralelne (o konstrukcji tak, jak; równie, jak; taki, jaki; tyle, co)
[114] 20.15. Nazwy sejm, senat, izba, izba ustawodawcza, jeśli są używane w znaczeniu nazw pospolitych
[113] 20.14. Nazwy urzędów, władz, instytucji, organizacji, zakładów używane w znaczeniu nazw pospolitych
[170] 46.1. Przed czasownikami

Porady językowe

tym bardziej że – tym bardziej, że
29.06.2004
Witam.
Moje pytanie dotyczy zasady interpunkcyjnej w części frazy: tym bardziej że. Tzn. kiedy należy pisać: ..., tym bardziej że..., a kiedy ... tym bardziej, że...? Z obydwiema pisowniami spotkałem się w literaturze, lecz mimo to nie dopatrzyłem się logicznej reguły rządzącej tą interpunkcją.
Z poważaniem,
Grzegorz Mazur
tym bardziej że
7.03.2005
Witam!
Wracając do niegdyś poruszanego wątku wyrażenia tym bardziej że, chciałbym się dowiedzieć, czy poprawna jest również taka formuła: ..., tym bardziej, że... Zaznaczam, że spotkałem się z taką pisownią w literaturze – m.in. w Mistrzu i Małgorzacie M. Bułhakowa, gdzie raz pisano ..., tym bardziej że..., a innym razem ..., tym bardziej, że... Z góry dziękuję i pozdrawiam Redakcję.
tym cenniejsze, że...
4.11.2012
Szanowni Państwo!
Chciałbym się dowiedzieć, czy konstrukcja tym..., bo... jest poprawna. Podaję przykładowe zdanie z jej użyciem: „Wyróżnienia tym cenniejsze, bo przyznawane przez uczniów”. Czy w przytoczonym zdaniu bo nie powinno być zastąpione przez że? Byłbym wdzięczny, gdyby rozwiali Państwo moje wątpliwości.
Łączę wyrazy szacunku
Dominik

Ciekawostki

Mówimy „Im dalej w las, tym więcej drzew”, mając na myśli to, że im dokładniej poznaje się szczegóły jakiejś sprawy, tym bardziej okazuje się ona skomplikowana.
Mówimy „Czym skorupka za młodu nasiąknie,tym na starość trąci”, mając na myśli to, że ujemne cechy nabyte w młodości nie dają się później wykorzenić.
ten, ten ten, tego
Definicja oryginalna: Słowo-wytrych, w wielu wypowiedziach zastępuje mnóstwo innych słów, pojawia się wielokrotnie, nawet w jednym zdaniu.
Mówimy „Jak się powiedziało A, to trzeba powiedzieć B”, mając na myśli to, że zaczętych spraw nie powinno się zostawiać w połowie, lecz należy prowadzić je dalej.
Mówimy „Jak trwoga, to do Boga”, mając na myśli to, że ludzie dopiero w nieszczęściu zwracają się do Boga.
Mówimy „Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje”, mając na myśli to, że ludzie pracowici, wstający rano do pracy, łatwiej osiągają dobrobyt.
Mówimy „Chcieć to móc”, mając na myśli to, że jeśli ktoś czegoś naprawdę chce, to osiągnie to.
Mówimy „Ciekawość to pierwszy stopień do piekła”, mając na myśli to, że interesowanie się nie swoimi sprawami może prowadzić do przykrych skutków.
Mówimy „Czas to pieniądz”, mając na myśli to, że czas jest cenny i nie powinno się go marnować.
Mówimy „Co nagle, to po diable”, mając na myśli to, że decyzje podejmowane w pośpiechu są zwykle błędne.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rzeczywiście właśnie się zmaterializował. Max stoi oniemiały, nie wiedząc, czy to sztuczka magiczna, czy cud. Tymczasem popiół sypie się na głowę...
  • ... zwraca się, zwykle bezskutecznie, do budżetu państwa. "Przede wszystkim przedsiębiorczość" to drugi filar, na którym ma się opierać program gospodarczy rządu...
  • ... dęby na placu, przy którym mieszkała ciotka. Te dęby i to jezioro jakoś tak przeniosły mnie do warszawskich Łazienek, gdzie mieliśmy...

Encyklopedia

Tym, Tym’,
rz. w azjat. części Rosji, w obwodzie tomskim i Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Obu;
Tym Daniel, żył w XVII w.,
odlewnik;
Tym Stanisław, ur. 17 VII 1937, Małkinia Górna,
satyryk, aktor
ci
[chiń.],
filoz. → qi.
ci, cy,
w literaturze chiń. forma utworu poet. o nierównomiernej budowie wiersza, opartej na rytmicznej linii melodii (często lud.), do której wiersz był napisany;

Synonimy

temu (rok, godzinę)
to (wskazujące)
to (życie płciowe) euf.
to (wynikowe)
te pot.
coraz to (z czasownikiem)
coraz to (z przymiotnikiem)
to jest (uściślające)
to jest (korygujące)
to znaczy (korygujące wypowiedź)
to znaczy (uściślające)
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego