III. Oznaczanie spółgłosek

 
III. Oznaczanie spółgłosek
W polszczyźnie ogólnej mamy następujące spółgłoski: b, , c, , ć, cz, d, , dz, , , f, , g, , ch (pisane też jako h), ch´, j, k, , l, , ł, m, , n, , ń, p, , r, , s, , ś, sz, t, , w, , z, , ź, ż (pisane też jako rz).
Oprócz tego sporadycznie, w wyniku upodobnienia fonetycznego do głoski następnej, mogą pojawić się inne spółgłoski, na przykład sz, cz, ż, zmiękczone przez pojawiające się po nich i lub j, tylnojęzykowe n przed k, g, udziąsłowione n przed cz.
Istotne różnice między wymową i pisownią dotyczą sposobu oznaczania miękkości niektórych spółgłosek oraz dwojakiego oznaczania w piśmie spółgłosek w polszczyźnie ogólnej w mowie dziś już nieodróżnianych (różnice w wymowie mają charakter wyłącznie dialektalny lub regionalny).
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2017

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2017.
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Jeśli chcesz otrzymać bezpłatny e-book, potwierdź także poniższe zgody marketingowe.

Świat w przysłowiach

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2017” i odbierz darmowy e-book!