[29] Literę ż piszemy, gdy:

 
[29] Literę ż piszemy, gdy:
a) następują wymiany głoskowe:
ż – g książka – księga, nadproże – próg, uważny – uwaga
ż – dz księża – księdza, mosiężny – mosiądzu
ż – h drużynowy – druh, Sapieżyna – Sapieha
ż – z mażę – mazać, włażę – włazu, zamrażarka – mrozu
ż – ź duży – duzi, wożą – wozić, zagrożenie – groźny
ż – s boży – boski, książę – księstwo, mężny – męski, węższy – wąski;
b) występuje ona po literach r, l, ł: drżenie, rżeć, ulżyć, łże (choć istnieją wyjątki, np. półrzadki, współrządzić);
c) wchodzi w skład partykuły -że lub tworzy partykułę -ż, np. jakże, niemalże, skończże, weźże, jakiż, takoż;
d) występuje po literze n w wyrazach zapożyczonych, np. aranżacja, branżowy, rewanżysta;
e) występuje w następujących wyrazach rodzimych i w formacjach od nich pochodnych: gżegżółka, mżawka, piegża.
Ponieważ litera ż występuje w wielu wyrazach zarówno rodzimych, jak i obcych, wątpliwości co do ich pisowni należy rozstrzygać za pomocą słownika.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego