Literę ż piszemy, gdy:

 
Literę ż piszemy, gdy:
a) następują wymiany głoskowe:
ż — g książka — księga, nadproże — próg, uważny — uwaga
ż — dz księża — księdza, mosiężny — mosiądzu
ż — h drużynowy — druh, Sapieżyna — Sapieha
ż — z mażę — mazać, włażę — włazu, zamrażarka — mrozu
ż — ź duży — duzi, wożą — wozić, zagrożenie — groźny
ż — s boży — boski, książę — księstwo, mężny — męski, węższy — wąski;
b) występuje ona po literach r, l, ł: drżenie, rżeć, ulżyć, łże (choć istnieją wyjątki, np. półrzadki, współrządzić);
c) wchodzi w skład partykuły -że lub tworzy partykułę -ż, np. jakże, niemalże, skończże, weźże, jakiż, takoż;
d) występuje po literze n w wyrazach zapożyczonych, np. aranżacja, branżowy, rewanżysta;
e) występuje w następujących wyrazach rodzimych i w formacjach od nich pochodnych: gżegżółka, mżawka, piegża.
Ponieważ litera ż występuje w wielu wyrazach zarówno rodzimych, jak i obcych, wątpliwości co do ich pisowni należy rozstrzygać za pomocą słownika.