[205] Skrót, który jest początkową literą lub początkowymi literami skróconego wyrazu

 
[205] Skrót, który jest początkową literą lub początkowymi literami skróconego wyrazu
Stawia się kropkę po skrócie, który jest początkową literą lub początkowymi literami skróconego wyrazu, np.
skróty rodzime: a. (= albo), g. (= godzina), n. (= nad), o. (= ojciec), p. (= pan, pani), r. (= rok, rodzaj), s. (= strona, siostra, syn), t. (= tom, tempo, tenor), al. (= aleja), . (= błogosławiony), dyr. (= dyrektor), godz. (= godzina), hr. (= hrabia), jun. (= junior), lic. (= licencjat), mies. (= miesiąc), ob. (= obywatel), os. (= osiedle), pl. (= plac, plan, plansza), por. (= porównaj), prof. (= profesor), ryc. (= rycina), ul. (= ulica), zob. (= zobacz), żeń. (= żeński);
skróty obce: a. (= łac. anno – w roku), s. (= łac. sanctus – święty), v. (= 1. łac. vel – albo, 2. łac. versus – wiersz, 3. łac. verte! – odwróć kartkę!, 4. łac. vide – zobacz, patrz), al. (= 1. łac. a linea – od nowego wiersza, 2. łac. alias – inaczej, czyli), ib. a. ibid. (= łac. ibidem – tamże), pl. (= łac. pluralis – liczba mnoga).
UWAGI:
1) W języku polskim skrót pojedynczego wyrazu kończy się na spółgłoskę. Do wyjątków należą: a. (= albo), o. (= ojciec) oraz skróty zapożyczone, np. ha (= hektar).
2) Jeśli skrót kończy się na spółgłoskę miękką, której miękkość oznaczona jest w wyrazie nieskróconym literą i, np. godzina, junior, miesiąc, osiedle, rycina, to w skrócie miękkość ta nie jest zaznaczana: godz., jun., mies., os., ryc.
3) Jeśli skrót kończy się na spółgłoskę miękką, której miękkość zaznaczona jest w wyrazie nieskróconym znakiem diakrytycznym, to w skrócie także znak ten pozostawiamy: żeń. (= żeński).
4) W tekście skróty piszemy tym samym rodzajem pisma co inne wyrazy, tzn. w środku zdania nie używamy przy zapisie skrótu kursywy, nie stosujemy także wielkich liter.
5) Jest wiele skrótów wieloznacznych: pisane tak samo, znaczą co innego. Por. np. skróty: s., al., v. Ich znaczenie odczytujemy z kontekstu, w jakim zostały użyte.
6) Jeśli skrót kończy wypowiedzenie, to jego kropka jest jednocześnie kropką kończącą to wypowiedzenie, np. To jest spółka z o.o.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego