CENT, CENTUŚ

 
CENT, CENTUŚ
Cent, zanim stał się eurocentem, był drobną monetą w różnych krajach, a w niektórych pozostaje w użyciu do dziś. Monety o podobnych nazwach, nawiązujących do łacińskiego centum ‛sto’, też były lub są nadal w obiegu, por. francuskie centymy, włoskie centesimo, a także bułgarskie stotinki.
Centów używano dawniej m.in. w państwie austro-węgierskim, co ma związek z pochodzeniem nazwy centuś. Nadali ją krakowianom warszawiacy, którzy, jak widać, nie bardzo lubili oszczędzać. Obfitość nazw synonimicznych, tak samo negatywnie nacechowanych – np. chciwiec, chytrus, dusigrosz, harpagon, kutwa, liczykrupa, skąpiradło, sknera, żyła – pokazuje, że oszczędność nadal nie jest u nas w cenie.
Mirosław Bańko
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!