CZAJNIK

 
CZAJNIK
Czajnik pochodzi od rosyjskiego czaj, a to słowo zostało zapożyczone z języka chińskiego za pośrednictwem innych języków Azji.
Od innej chińskiej nazwy herbaty wywodzi się ostatnia sylaba w polskim słowie herbata. Ogniwem pośrednim była holenderska nazwa handlowa, której pierwszy człon, herba, po łacinie znaczy ‛zioło’, a drugi, thee, pochodzi z języka chińskiego. Herbata jest więc typową hybrydą, wyrazem złożonym z członów o różnym pochodzeniu.
Mirosław Bańko
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego