borsuczku, borsuku

 
borsuczku, borsuku
Gustownie ubrany, w szarym garniturku, czarnym na brzuszku, w charakterystyczne, białe i czarne pasy na głowie. Niewybredny, zje wszystko, w dodatku domator. Lubi jednak nocne życie, a w dzień nie jest towarzyski i siedzi — jak to borsuk — w norze.
W dodatku na zimę zasypia. Taki jest borsuk, borsuczek. Czy także twój?
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego