Typ tekstu: Książka
Autor: Grochowiak Stanisław
Tytuł: Wiersze
Rok wydania: 1995
Lata powstania: 1958-1975
Nie pozostawią ani wątłej tkanki
Bez bicia w kotły
Nadymania trąb

Pójdziesz Pleśniowy
Legniesz Ciekliwy
Nakarmisz osty
Najesz pokrzywy
Agresty
(1963)




AGRESTY
Marii Dąbrowskiej

Wśród czarnych krzewów
Blaszanych i z drutu,
Co mają nazwę chrzęstką: agresty -
Światło księżyca jest tą wodą zimną, aż zęby cierpną, a mózg jest
kulisty.

Pośród agrestów,
Drucianych i śliskich,
Co biorą księżyc w drobne siatki kłucia,
Męskość poety dojrzewa tak biało, jakby gruźlica zwapniała mu nerwy.

A więc poszedłem.
Odrzuciłem ciała
Krzyczące miłość, a wtulone w słabość -
Ostatnie bunty pozostały w szafach, w piecu skomlenia,
nadzieje w pościeli.

Zimne agresty,
Krzaki całowania,
Ostrożnych pieszczot grudniowe rośliny
Nie pozostawią ani wątłej tkanki<br>Bez bicia w kotły<br>Nadymania trąb<br><br>Pójdziesz Pleśniowy<br>Legniesz Ciekliwy<br>Nakarmisz osty<br>Najesz pokrzywy<br>Agresty<br>(1963)&lt;/&gt;<br><br><br><br><br>&lt;div type="poem" sex="m"&gt;&lt;tit&gt;AGRESTY&lt;/&gt;<br>Marii Dąbrowskiej<br><br>Wśród czarnych krzewów<br>Blaszanych i z drutu,<br>Co mają nazwę chrzęstką: agresty -<br>Światło księżyca jest tą wodą zimną, aż zęby cierpną, a mózg jest<br>kulisty. <br><br>Pośród agrestów,<br>Drucianych i śliskich,<br>Co biorą księżyc w drobne siatki kłucia,<br>Męskość poety dojrzewa tak biało, jakby gruźlica zwapniała mu nerwy.<br><br>A więc poszedłem.<br>Odrzuciłem ciała<br>Krzyczące miłość, a wtulone w słabość -<br>Ostatnie bunty pozostały w szafach, w piecu skomlenia,<br>nadzieje w pościeli.<br><br>Zimne agresty,<br>Krzaki całowania,<br>Ostrożnych pieszczot grudniowe rośliny
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego