winogrodnictwo

 
winogrodnictwo
24.03.2012
Szanowni Państwo!
Czy słowo winogrodnictwo (słow. vinohradníctvo, ros. виноградарство, ang. viticulture), utworzone od słowa winogrodnik (osoba zajmująca się uprawą i hodowlą winorośli), jest poprawne? Dziękuję za odpowiedź.
Z wyrazami szacunku
słowacki czytelnik
Myślałem, że takiego słowa nie ma w języku polskim, ale wyszukiwarka Google przynosi ok. 2000 wyników. Winogrodnictwo można znaleźć w słowniku Lindego (1807–1814) z objaśnieniem: „chodzenie koło winogradów, ogrodnictwo co do wina”. Rodzina słowotwórcza wina jest u Lindego niezwykle bogata, co zaskakuje o tyle, że uprawa winorośli w Polsce nigdy nie była bardzo popularna. Co więcej, jest to rodzina stara, o czym świadczy obecny u Lindego w haśle winogrodnik cytat z XVI-wiecznej Biblii Leopolity.
Późniejszy o pół wieku Słownik wileński (1861) winogrodnictwo unaukowił, por.: „nauka chodzenia około winnicy i samo hodowanie winogradu”. Pokrewne słowo winogrodnik można znaleźć jeszcze u Doroszewskiego; oznaczono je tam jako dawne, mimo że zostało zilustrowane powojennym cytatem.
Z formalnego punktu widzenia winogrodnictwo można traktować jako kontaminację słów wino i ogrodnictwo, ewentualnie złożenie z interfiksem -o-, który nałożył się na końcową głoskę pierwszego członu podstawy i początkową głoskę drugiego członu. Swoją budową winogrodnictwo przypomina takie używane w polszczyźnie słowa, jak motorowodniactwo, ziołolecznictwo lub dźwiękonaśladownictwo.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego