Facylitacja, ale czy też facylitować?

 
Facylitacja, ale czy też facylitować?
17.04.2019
Szanowni Państwo.
Według PWN termin facylitacja to proces, w którym osoba określana jako facylitator wpływa na członków grupy, powodując wzrost zachowań określonego rodzaju oraz zwiększenie efektywności pracy grupy w realizacji zamierzonych celów poprzez definiowanie problemów itp.
Zatem jaka będzie poprawna odmiana tego terminu jako czasownik? Czy można powiedzieć że ktoś facylituje, facylitowuje ?
Czy Państwa zdaniem najlepiej będzie nie odmieniać i powiedzieć że robi facylitację?
Oczywiście, pytanie nie dotyczy odmiany, lecz możliwości utworzenia czasownika odpowiadającego rzeczownikowi facylitacja. Można się tu posłużyć analogią do innych rzeczowników zakończonych w podobny sposób, np. habilitacja, nobilitacja, implementacja. Tworzą one pary z czasownikami habilitować, nobilitować, implementować, a zatem należy uznać, że facylitacja tworzy parę z facylitować (odmienianym: ja facylituję, ty facylitujesz, on facylituje itd.). Słowotwórcza poprawność czasownika nie przesądza jednak jeszcze o tym, czy jest on zaakceptowany w środowisku, które posługuje się terminem facylitacja.
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego