Interpunkcja w opisach niewiadomych

Interpunkcja w opisach niewiadomych

13.11.2020
13.11.2020

Szanowni Państwo,

w rozwiązaniach zadań matematycznych pojawiają się opisy niewiadomych, np. „x — wiek Bartka”, [od nowego wiersza] „y — wiek Wojtka”. Zastanawiam się nad interpunkcją takich napisów. Zapisywałbym je od małych liter i bez znaków interpunkcyjnych. Czasem takie opisy są dłuższe (np. „wiek Bartka w momencie, gdy Wojtek był od niego dwa razy starszy). Wtedy ewentualnie stawiałbym na końcu średniki, a po ostatnim opisie kropkę. Co Państwo rekomendują?


Z wyrazami szacunku

Czytelnik

Tok rozumowania przedstawiony w opisie problemu jest słuszny. Jeśli jednak wprowadzamy interpunkcję (przecinki lub średniki, a na końcu kropkę), to cały opis powinien się zaczynać od wyrazu/wyrażenia zapisanego od wielkiej litery, np.


Niewiadome:

x – wiek Bartka w momencie, gdy Wojtek był od niego dwa razy starszy;

y – wiek Wojtka.

Adam Wolański
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego