Pani profesor w liczbie mnogiej

 
Pani profesor w liczbie mnogiej
23.05.2016
Szanowni Państwo,
zastanawiam się, jak sobie poradzić z liczbą mnogą rzeczowników męskich odnoszonych do kobiet. Panie profesorki oznaczałoby, że każda z nich jest profesorką, a nie profesorem. Czy zatem panie profesor?
A co z innymi przypadkami gramatycznymi? Np. Problem dotyczył wszystkich obecnych na sali profesor?

Z wyrazami szacunku
Czytelnik
Profesorka jako nazwa kobiety mającej tytuł (lub stanowisko) profesora ma charakter potoczny, a oficjalnie używana jest przez osoby, które formą żeńską pragną zaznaczyć jednakowy status kobiety i mężczyzny. Oprócz tego wyraz ten jest (także potocznym) określeniem nauczycielki w szkole ponadgimnazjalnej.
W odniesieniu do kobiety będącej profesorem tytularnym (lub tzw. uczelnianym) tradycyjnie używa się nazwy profesor, pozostawionej bez odmiany (co słownik opisuje: żeński nieodmienny) lub – rzadziej – odmienianej według deklinacji męskiej (w słowniku: odm. jak męski IV, z wyjątkiem M. lm = M. lp.); zapis na podstawie Słownika poprawnej polszczyzny pod red. A. Markowskiego, PWN 2004, wersja CD.
A zatem poprawne będą zdania:
Wszystkie profesor zgodziły się z referentem (tak mówimy rzadziej),
Wszystkie panie profesor zgodziły się z referentem (takie zdanie pojawi się najczęściej),
Wszystkie profesorki zgodziły się z referentem (tak powie feministka).

W przypadkach innych niż mianownik mamy więcej możliwości:
Nie spotkałem naszych profesor,
Nie spotkałem naszych pań profesor,
Nie spotkałem naszych profesorów (tak! – słownik wyraźnie podaje informację: odm. jak męski IV),
Nie spotkałem naszych profesorek.

Zdanie pierwsze wielu użytkownikom mogłoby się wydawać dziwne. Zdanie trzecie nie wskazuje na płeć. Zdanie drugie i zdanie czwarte są dość naturalne, przy czym ostatnie jest potoczne (a za oficjalne uważane przez femin istki). Jak widać, najmniej kłopotu stwarza ułożenie konstrukcji z rzeczownikiem mającym wykładnik żeńskości, czy to w postaci przyrostka: profesorka, czy to w postaci dodatkowego wyrazu: pani profesor. Dlatego uważam, że z czasem formy typu profesorka, prezydentka, ministerka (jednak nie: ministra!) stracą swe nacechowanie potoczne i ideologiczne i staną się równoprawnymi nazwami oficjalnymi. Wymaga tego funkcjonalność języka.
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego