Pietro da Cortona

 
Pietro da Cortona
7.10.2013
Szanowni Państwo!
Chciałabym zapytać o odmianę nazwisk obcych zakończonych na -a, poprzedzonych słowami de, da itd., np. Pietro da Cortona. Słownik zaleca odmianę, czy jednak odnosi się to również do wskazanego przeze mnie typu nazwisk — da Cortona znaczy przecież z Kortony. Gdyby odmieniać spolszczone nazwisko tego malarza, byłoby: Piotra z Kortony, Piotrem z Kortony, odmieniałoby się zatem tylko imię. Stąd mój opór budzi odmiana: Pietra da Cortony, Pietra da Cortonę. Ale może niesłusznie?
W dawnych czasach przyimki typu von (w Niemczech), da (we Włoszech) czy z (w Polsce) nie oznaczały rodowodu szlacheckiego, lecz poprzedzały przydomek (nie nazwisko) utworzony od miejsca urodzenia bądź zamieszkania danej osoby, np. Gottfried von Straßburg 'Gotfryd ze Strassburga', Pietro da Cortona 'Piotr z Kortony', Mikołaj z Wilkowiecka. Takie przydomki pozostają nieodmienne: teksty Gottfrieda von Straßburg, obrazy Pietra da Cortona. Jeśli zachodzi konieczność alfabetycznego szeregowania takiej nazwy własnej osobowej, to wówczas pierwszym wyrazem hasła jest zawsze imię, nie przydomek.
Adam Wolański
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego