Prawo do umierania w spokoju i godności

 
Prawo do umierania w spokoju i godności
3.10.2018
W korytarzu szpitalnym wywieszono ogłoszenie informujące o przysługujących pacjentowi prawach. Jeden z punktów powyższego obwieszczenia przyprawia tyleż o zgrozę, co i o uśmiech: Pacjent ma prawo do umierania w spokoju i godności.
Intencje powyższego zapisu są dość oczywiste, jednak forma i stylistyka pozostawia sporo do życzenia.
Czy pomogłaby Pani w przeredagowaniu powyższego zapisu tak, aby pacjent ze spokojnym sercem mógł korzystać z usług powyższej placówki medycznej?
W korytarzu szpitalnym wywieszono ogłoszenie informujące o przysługujących pacjentowi prawach. Jeden z punktów powyższego obwieszczenia przyprawia tyleż o zgrozę, co i o uśmiech: Pacjent ma prawo do umierania w spokoju i godności.
Intencje powyższego zapisu są dość oczywiste, jednak forma i stylistyka pozostawia sporo do życzenia.
Czy pomogłaby Pani w przeredagowaniu powyższego zapisu tak, aby pacjent ze spokojnym sercem mógł korzystać z usług powyższej placówki medycznej?
Zdanie (stanowiące art. 20, p. 2 dokumentu o nazwie Prawa pacjenta zamieszczonego w witrynie Rzecznika Praw Pacjenta – http://www.rpp.gov.pl/dla-pacjenta/prawa-pacjenta/prawo-do-poszanowania-intymnosci-i-godnosci/) Pacjent ma prawo do umierania w spokoju i godności jest, oczywiście, poprawne, lecz mimo to budzi mieszane uczucia. Dzieje się tak zapewne dlatego, że wprost mówi o umieraniu – jeśli czytający je pacjent próbuje je odnieść do siebie, to widzi się w sytuacji człowieka umierającego. Wydaje się jednak, że trudno tę treść wyrazić w inny sposób, tak aby tekst był jednoznaczny i taktowny. Można by próbować zastosować eufemizm (np. odchodzenie), jednak powodowałoby to nieporozumienia.
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego