Rym męski i rym żeński

 

Rym męski i rym żeński

19.12.2020

Proszę o podanie źródła nazw męski i żeński rym.

Z rymem męskim mamy do czynienia wówczas, gdy rymuje się ostatnia sylaba wersu (jest ona wówczas akcentowana), natomiast z rymem żeńskim - gdy rymują się dwie sylaby (akcent pada wówczas na przedostatnią). Nazwy tych terminów zostały zapożyczone do polszczyzny (i do innych języków) najprawdopodobniej z języka francuskiego i z jego właściwościami gramatycznymi i prozodycznymi mają związek. Otóż francuskie rzeczowniki żeńskie często kończą się na e, które w zwykłym tekście jest niewymawiane, lecz w poezji (szczególnie dawnej) już tak. A zatem wyraz mère ('matka') to w tekście prozatorskim (i w codziennej rozmowie) [mɛʀ], a w tekście poetyckim [mɛʀə]. Nieme e nie jest akcentowane, gdyż akcent pozostaje na tej sylabie, która jest ostatnią w standardowej wymowie, a przedostatnią w tekście poetyckim. I z tym ma właśnie związek nazwa rym żeński.  Można sądzić, że wyrażenie rym męski powstało na zasadzie przeciwieństwa. 

 

Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego