Włókno się wlecze

 
Włókno się wlecze
10.02.2016
Interesuje mnie nie znaczenie, ale pochodzenie słowa włókno – skąd się ono "wywlokło".
Jak opisać źródłosłów włókno i włóczyć się (‘snuć’) – które z tych słów było pierwsze?
Dziękuje za możliwie jak najszerszą odpowiedź.
Pozdrawiam
Maria Kondrad
Odpowiedź będzie jak najszczersza, oparta na ustaleniach zawartych w Słowniku etymologicznym języka polskiego W. Borysia (Kraków 2005).
U źródeł obu wyrazów: włókno i włóczyć się tkwi prasłowiański czasownik *vļ’kti, *vlekǫ ‘ciągnąć, przesuwać, wlec’, którego bezpośrednim polskim kontynuantem jest wlec, pozostający niegdyś z włóczyć w relacji: jednokrotny – wielokrotny.
Przed dodanie do czasownika *vļ’kti, *vlekǫ przyrostka *-ъno powstał prasłowiański „przodek” polskiego rzeczownika włókno*volkъno. A zatem nazwa cienkiej nitki znajdującej się pod ścianką łodygi lnu nawiązuje zapewne do tego, że ciągnie się ona („wlecze się”) po jakiejś powierzchni.
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego