aja

 
aja
23.01.2012
Szanowna Poradnio,
jaka jest poprawna forma słowa oznaczającego werset sury? Spotykam się z formą aja, częściej ajat; l.mn. to czasem ajat, czasem ajaty. Czy sposób odmiany ajatów przez arabistów to uzus, czy już poprawność językowa? Według Leksykonu pojęć muzułmańskich (http://www.arabia.pl/content/view/259629/2/): „AJAT – (arab. znak) werset koraniczny. Liczbę ajatów waha się od 6204 do 6236”.
Dziękuję.
E.W.
Wyraz oznaczający werset koraniczny według przyjętej polskiej transkrypcji języka arabskiego powinien brzmieć aja. Ale z kilku powodów jest to transkrypcja w języku polskim niewygodna. Po pierwsze, dopełniacz liczby pojedynczej, brzmieć będzie ai, będą też kłopoty z liczbą mnogą (zresztą po arabsku wyraz ten w liczbie mnogiej ma formę aj). Po drugie, istnieje popularny termin ajatollah, składający się z wyrazu aja i Allah. Z tych względów zaproponowałem kompromisową formę ajat, lm. ajaty, z którą nie ma kłopotów w języku polskim. Jest to zarazem forma występująca w języku arabskim w łączeniu międzywyrazowym, bo ajatollah to właśnie taka forma. A więc ajat jest niekonsekwentnym zastosowaniem zasad transkrypcji, ale pozwala wprowadzić ten wyraz do polskiego systemu językowego.
Podobne zasady zaproponowałem do kilku innych, rzadziej używanych wyrazów arabskich, a mianowicie salat – modlitwa (zamiast sala), zakat – jałmużna zamiast zaka, hajat – życie zamiast haja. Tu decydujące znaczenie miała specyficzna pisownia arabska, bo we wszystkich tych wyrazach ostatnie a jest samogłoską długą.
Janusz Danecki, prof., UW i SWPS
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego