co – to, choć – to

 
co – to, choć – to
5.06.2017
Szanowni Państwo,
interpunkcja zdań, w których pojawia się wyraz to, nie daje mi spokoju… Oto kolejne przykłady, w których mam wątpliwości:
Zgadza się, kończyliśmy teorię nakryć, a choć tego nie widać(,) to ostatnia strona to notatki z ćwiczeń.
Co złego(,) to nie my
I co jest ważne(,) to fakt, że nie była traktowana jako zagrożenie.

Z wyrazami szacunku
Czytelnik
Z wyrazami szacunku
Czytelnik
We wszystkich trzech przykładach mamy do czynienia ze spójnikami skorelowanymi: raz ze spójnikiem choć – to i dwa razy ze spójnikiem co – to. Spójnik to przyłącza do zdań (lub ich ekwiwalentów) z zaimkami względnymi lub innymi spójnikami zdania (lub ich ekwiwalenty) wyrażające różne relacje w zależności od sensu tych zaimków czy spójników. Obie części wypowiedzenia oddziela się przecinkiem (rzadziej myślnikiem), który stoi przed to.
Adam Wolański
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego