kebab

 
kebab
18.03.2013
Szanowni Państwo,
na witrynach różnego rodzaju barów, w większości prowadzonych przez obcokrajowców, widnieje napis kebap, zob. Przyznam, że na początku skłonny byłem traktować to jako błędy ortograficzne, ale forma jest tak częsta, że sam już zwątpiłem. Jak Państwo oceniają tego typu zapisy? A swoją drogą jestem ciekaw, jak wygląda dopełniaczowa forma kebaba zapisanego przez p.
Z wyrazami szacunku
Dominik
Z tego, co Pan pisze, wynika, że owi cudzoziemcy nie korzystają ze słowników języka polskiego, lecz zapisują wyrazy ze słuchu. Zaintrygowany przykładem, sprawdziłem na stronach WWW, czy jakiś polski restaurator oferuje schap pieczony, i oczywiście znalazłem. Adresu nie podam, żeby nie robić reklamy, wyjaśnię tylko, że przykład pochodzi z opinii klienta (nie z karty dań): „Schap pieczony, który otrzymaliśmy to prawdziwe mistrzostwo”. Wobec takiej pochwały nie wypada wspominać o braku przecinka (ale muszę).
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
  1. 18.03.2013
    W nawiązaniu do Pańskiej odpowiedzi dotyczącej kebabu chciałbym zasugerować, że chodzi prawdopodobnie o pisownię turecką tego słowa. W mianowniku jest to właśnie kebap. W odmianie przez przypadki przed przyrostkami rozpoczynającymi się od samogłosek a, ı, u końcowe spółgłoski rzeczownika p, ç, t, k przechodzą w b, c, d, ğ, stąd kebapkebabı.
    Ponieważ moja wiedza o języku tureckim jest niewielka, proszę to jeszcze zweryfikować. Mam nadzieję, że właściwie wyświetlają się powyżej znaki charakterystyczne dla tureckiego (i bez kropki oraz g ze znakiem brewis).
    Pozdrawiam serdecznie
    Bartosz Wierucki
  2. 18.03.2013
    Ja też turkologiem nie jestem, więc poddaję Pana dopisek ocenie czytelników poradni. Niepełna weryfikacja, jaką mogłem wykonać przy pomocy encyklopedii i słowników, przemawia na korzyść Pana opinii.
    MB
  3. 18.03.2013
    Szanowni Państwo,
    w skrócie od turkologa: słowo kebab jest pochodzenia arabskiego i potrawę o takiej nazwie spotykamy w krajach europejskich. W Polsce jest nieco inaczej – wygląda na to, że potrawę tę rozpowszechnili u nas Turcy lub osoby tak czy owak z Turcją związane. W języku tureckim bowiem słowo to jest (nie tylko w mianowniku, jak wyżej wspomniano) wymawiane i zapisywane z ubezdźwięcznionym wygłosem, czyli jako kebap (rzadko jako kebab). Dźwięczność powraca, gdy ostatnia spółgłoska znajdzie się w pozycji interwokalnej – dotyczy to nie tylko odmiany przez przypadki i nie tylko sąsiedztwa trzech wymienionych wyżej samogłosek.
    Z serdecznymi pozdrowieniami
    Barbara Podolak, Uniwersytet Jagielloński
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego