nazwy wydawców w bibliografii

 
nazwy wydawców w bibliografii
16.05.2013
Czy podając w przypisie lub bibliografii w pracy dyplomowej nazwy wydawnictw, należy ujednolicać zapis tych nazw, a jeśli tak, to w jaki sposób? Czy należy np. przyjąć pisownię zastosowaną w powoływanej publikacji? Ale i tu nie będzie konsekwencji. Czasami nazwy są zapisane z użyciem wielkich liter, czasami w cudzysłowie, a innym razem bez żadnych znaków, por. Wydawnictwo Naukowe BRANT, Wydawnictwo „Śląsk”, Wydawnictwo Naukowe Impuls.
Joanna Białas
Na początku należy uczynić zastrzeżenie, że nazwa wydawcy jest elementem nieobowiązkowym w przypisach bibliograficznych czy w bibliografii załącznikowej. Jeśli decydujemy się podawać nazwę wydawcy, mamy do dyspozycji kilka konwencji zapisu. Najważniejsza jest wszakże konsekwencja w stosowaniu danego wzorca zapisu.
Po pierwsze, możemy podawać pełne nazwy wydawców, tak jak figurują one na karcie tytułowej książki, przy czym najlepiej rezygnować z wyróżnień w postaci pisma wersalikowego czy cudzysłowu, por. Wydawnictwo Naukowe Brant, Wydawnictwo Śląsk, Wydawnictwo Naukowe Impuls. Przytaczając oryginalną nazwę, pomijamy określenia typu: sp. z o.o., SA, Ltd. itp.
Po drugie, możemy skracać określenia charakteryzujące, które wchodzą w skład nazwy, np. Wyd. Nauk. PWN lub WN PWN zamiast Wydawnictwo Naukowe PWN.
Po trzecie w końcu, możemy w ogóle pomijać określenia charakteryzujące, pozostawiając wyłącznie nazwy indywidualne, np. Brant, Śląsk, Impuls. Wówczas należy także stosować powszechnie przyjęte skrótowce nazw wydawców, np. PIW (zamiast Państwowy Instytut Wydawniczy) czy WSiP (zamiast Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne).
Adam Wolański
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego