tulać się

 
tulać się
22.04.2011
Dzień dobry Państwu!
Mamy pytanie z pogranicza poezji i gramatyki. Chodzi o fragment utworu Stanisława Grochowiaka Wyliczanka, w którym występuje czasownik tula się. Przytaczam strofkę z wiersza:
Nocka tula się po niebie
lis za kretem dróżki grzebie
ma na łapkach szron.
Kto to będzie?
On.

Jakie znaczenie ma ten czasownik? Czy to inna – regionalna odmiana turla się? czy też po prostu tuła się? A może to jakiś neologizm?
Pozdrawiam i serdecznie dziękuję za odpowiedź ekspertów.
Tulać się można kojarzyć z turlać się, z tułać się, z tulić się, z lulać i pewnie jeszcze z innymi wyrazami. Siłą poezji jest m.in. to, że może budzić tak różne skojarzenia. Czasownika tulać się nie znam (podobnie jak Pani), nie znalazłem go także w powojennych słownikach. Od czegóż jest jednak nieoceniony słownik warszawski pod red. Karłowicza, Kryńskiego i Niedźwiedzkiego. Czytamy tu: „tulać (…) kulać, toczyć”. Z przykładów wynika, że można tulać piłkę, kulę, można też tulać się z górki na dół.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!