etykieta
  • Etykieta komunikacji elektronicznej
    16.07.2016
    Szanowni Państwo,
    jeszcze jedno pytanie z etykiety komunikacji elektronicznej. Chciałbym się dowiedzieć, czy przy wymianie oficjalnej korespondencji mejlowej należy każdorazowo rozpoczynać i kończyć wiadomość eleganckimi zwrotami, czy po pierwszej wiadomości można uznać, że rozpoczęliśmy pewien dialog i nieumieszczanie żadnych formuł jest w porządku?
    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
  • Etykieta przy kupowaniu przez internet
    6.05.2019
    Jak najlepiej rozpocząć i zakończyć e-mail adresowany do nieznajomej osoby, od której kupiliśmy coś na Allegro?
  • Na etykiecie pisze, że…
    5.08.2002
    Dzień dobry,
    Moje pytanie brzmi: czy używając zwrotu „Na tej etykiecie pisze, że produkt nie zawiera…” jest poprawne? Czy powinno mówić się „Na tej etykiecie jest napisane…”???

    Z góry dziekuję za odpowiedź
    Magdalena
  • Interpunkcja na etykiecie
    15.02.2019
    Szanowni Eksperci,
    bardzo proszę o poradę interpunkcyjną w przypadku etykiet (podpisów obiektów muzealnych na wystawie). Czy w wyrażeniu: Kafetiera z pokrywką, zdobiona pejzażem z przedstawieniami jelonka i łani przecinek jest uzasadniony? Wydaje mi się, że tak, bo to, że kafetiera jest z pokrywką, i że jest zdobiona, to są dwie niezależne od siebie informacje i jako takie powinny być oddzielone przecinkiem.

    Z poważaniem,
    Iwona
  • Pisownia zwrotów tytularnych w dialogach
    5.12.2019
    Szanowni Państwo,
    pytanie dotyczy zwrotów typu „Jego Ekscelencja”, „Wysoki Sąd”, „Wasza Wysokość” użytych w dialogach lub napisach do filmów. Wielu profesjonalnych tłumaczy pisze te wyrażenia dużą literą, powołując się na hasło słownikowe z SJP (https://sjp.pwn.pl/slowniki/Jego-Ekscelencja). Wydaje mi się, że jedyne zasadne użycie dużej litery miałoby miejsce w filmie dokumentalnym odnoszącym się do żywej i autentycznej osoby. Czy mogliby Państwo rozstrzygnąć tę kwestię?
    Z szacunkiem,
    M. B.
  • etykietaż
    2.11.2004
    Szanowni Państwo,
    czy w języku polskim istnieje słowo etykietaż? Pracuję w muzeum i w moim środowisku używa się tego słowa na określenie etykiet pod obiektami, np. „Wystawa gotowa, do zrobienia jeszcze tylko etykietaż”. Intuicyjnie wywodzę to z francuskiego, i piszę, jeśli muszę, np. w kosztorysie wystawy, przez ż z kropką. Ale może to słowo w polszczyźnie w ogóle nie istnieje?
    Z poważaniem,
    Iwona
  • prorozwojowo wymyślna ortografia
    17.10.2013
    Szanowni Państwo!
    Zastanawiam się, który zapis jest prawidłowy: prorozwojowo-chińska etykieta, prorozwojowo chińska etykieta czy może prorozwojowochińska etykieta?
    Dziękuję i pozdrawiam
  • samotne literki na końcach wierszy na stronach WWW
    28.02.2011
    Czy opcja/etykieta na stronie WWW podlega zasadzie, że jednoliterowe spójniki i przyimki przenosimy do wiersza, w którym znajdują się następujące po nich słowa? SO zawiera regułę dla książek: http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629563. Poradnia dodaje, że reguła ta ma zastosowanie dla stron WWW: http://poradnia.pwn.pl/lista.php?id=7746. Czy można zakwalifikować treść strony jako tekst ciągły, natomiast opcje/etykiety jako tytuły rozdziałów, w których obowiązuje przenoszenie samotnych liter do następnego wiersza?
  • słownikowanie
    11.09.2006
    Witam!
    W programie powstała nowa funkcja, której działanie polega na tworzeniu słownika na podstawie prowadzonych do bazy przez użytkownika nazw. Została ona nazwana Słownikowanie. Proszę powiedzieć, czy taki wyraz jest poprawnie utworzony i czy można go stosować. Według mnie jest on brzydki i zastąpiłbym go np. przez Tworzenie słownika.
    Pozdrawiam
    Ryszard
  • Jak to w rodzinie…
    9.07.2003
    Panie Profesorze,
    jest Pan moją ostatnią deską ratunku, ponieważ w dostępnych mi źródłach nie znalazłam odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie. Chodzi o to, że moja teściowa wymaga od swoich dzieci (i mnie) oraz od wnuczek zwracania się do siebie w formie 3. os. l.p.: „Niech mamusia (mama, babcia) powie (da, pokaże itp.)…” lub „Proszę powiedzieć (dać, pokazać itp.)…” zamiast „Mamusiu (mamo, babciu), powiedz (daj, pokaż itp.), proszę”. Teściowa pochodzi z Wilna, ukończyła filologię rosyjską i twierdzi, że takich form zwracania się do osób starszych od siebie nauczona została w rodzinnym domu, w związku z tym wymaga tego od nas. Ja, co prawda, nie jestem filologiem, ale ekonomistką, jednak zwracam uwagę na to, JAK mówię, i chcę, aby moje dziecko również wypowiadało się poprawnie. Formy podane wyżej drażnią mnie, wydają mi się nieco archaiczne i dlatego pytam: czy moja teściowa MA PRAWO (z punktu widzenia poprawności językowej) wymagać od nas używania wspomnianych form?
    Z niecierpliwością będę oczekiwać odpowiedzi od Pana.
    Załączam wyrazy szacunku,
    Marta Piaskowska z Łodzi
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego