odmiana nazwisk
  • odmiana nazwisk
    30.08.2002
    Moje zapytanie dotyczy odmiany nazwisk (polskich) (…) mianowicie na zaproszeniu chciałbym zamieścić taki tekst: „Mamy zaszczyt zaprosić Sz.P. …” (w miejscu kropek zwykle są imiona małżonków + nazwisko, np. Marię i Jana Kowalskich). Nie wiem, jak poprawnie jest w przypadku takich nazwisk jak np: Osika, Żurek, Rodwald, Popiel, Kłoczko, Konieczny, Kisyk, Kondrasiuk, Rzepka, Plokarz. To są tylko przykłady, a może da się podać jakąś zasadę.
    Zastanawiam się także nie tylko nad tym, jak te nazwiska (połączone wcześniej z imionami j.w.) brzmią w bierniku, ale np. także w mianowniku (czyli czy np. Maria i Jan Żureki, Plokarz czy Żurkowie, Plokarzowie).
    Byłbym wdzięczny za wyjaśnienie.
  • odmiana nazwisk
    7.10.2002
    Dzień dobry!
    Mam problem z odmianą nazwisk obcego pochodzenia, np. jeżeli chcę użyć zwrotu: w pracy „nazwisko”, czy powinienem napisać bez odmiany w pracy Edaie i Waines zaobserwowano, czy zapisać w pracy Edaie i Waines'a.
    Pozdrawiam,
    Stanisław Samborski
    SGGW Warszawa
  • odmiana nazwisk estońskich
    3.12.2015
    Chciałabym zapytać, czy estońskie nazwiska: Tomasz Türna, Toomas Reenpää, Ants Laikmaa” należy odmieniać w języku polskim. Jeśli tak, to w jaki sposób?
    Dziękuję i pozdrawiam
    A. Juga-Szymańska
  • odmiana nazwisk francuskich
    19.05.2013
    Dlaczego nazwisko Chamfort odmienia się inaczej niż Barthes? W przypadkach zależnych pierwsze nazwisko „odzyskuje” niemą końcówkę, czyli piszemy: Chamfortowi (wym. [chamfortowi]), natomiast w przypadku drugiego nazwiska: Barthes’owi (wym. [bartowi]). Skąd ta różnica, skoro w mianowniku oba nazwiska kończą się niewymawianą spółgłoską? Czy nie należałoby pisać: Barthesowi (wym. [bartesowi])?
  • odmiana nazwisk niemieckich
    27.04.2011
    Dzień dobry!
    Proszę o pomoc w odmianie trzech niemieckich nazwisk:
    1) Merkel (Friedrich Sigmund) – ciałko Merkla czy Merkela,
    2) Meckel (Johann, Friedrich) – chrząstka Meckla czy Meckela,
    3) Spee (Ferdinand Graf) – krzywa Spee, Spee’go…?
    Czy ostatnie nazwisko czyta się [szpe]?
    Pozdrawiam
    Marek
  • odmiana nazwisk w formularzach
    8.06.2007
    Szanowni Państwo,
    buduję system informatyczny generujący dokumenty urzędowe na podstawie treści zawartych w bazie danych. Problemem, którego nie jestem w stanie rozwiązać, jest konieczność odmieniania rzeczowników, w tym imion i nazwisk przez przypadki. Proszę o informację, czy możliwa jest następująca struktura gramatyczna:
    Udzielam pozwolenia na budowę inwestorowi:
    – Radosław Łobodziński

    Pozdrawiam
    Piotr o.
  • odmiana nazwisk żeńskich
    9.07.2007
    Wkrótce zmieniam stan cywilny, do mojego nazwiska dołączone zostanie nazwisko męża. Jak moje nazwisko (a właściwie jego drugi człon) będzie odmieniane przez przypadki – w mianowniku brzmieć będzie Emilia Lewicka-Kalka (ale czy „Rozmawiam z Emilią Lewicką-Kalką” czy Kalka, a „Szukam Emilii Lewickiej-Kalki”)? I czy razem z mężem będziemy Państwo Kalka czy Kalkowie, a może jeszcze inaczej?
    Z poważaniem,
    Emilia Lewicka
  • odmiana imion i nazwisk
    25.09.2002
    Czy postępująca (?) maniera używania dopełniacza i wołacza w brzmieniu mianownika w stosunku do nazwisk i imion własnych została już „prawnie usankcjonowana” ? Czyli zgodnie z regułami poprawnej polszczyzny można informować o przyznaniu nagrody dla Michała Prosty? Bo zwracanie się do rozmówcy „Grzegorz, zechciej skomentować” jest już właściwie nagminne? Jeżeli tak, to przepraszam za zawracanie głowy.
    To pierwsze jest powszechną manierą polskich księży, którzy przy wyliczaniu intencji Mszy św. na cały tydzień preferują taką właśnie formę. Przecież jak parę tysięcy osób słyszy to tydzień w tydzień, to nawet podświadomie nabiera złych manier. Czy nie można by z tym czegoś zrobić? O telewizji już nie wspomnę, bo ona chyba niereformowalna.
    Jeżeli oczywiście trzeba, bo może ja ciągle tkwię w Średniowieczu, a ludzkość dokonała tu jakichś istotnych zmian, których nie umiałem przyswoić?
    Może rozesłać jakąś ulotkę do seminariów gdzie tych księży szkolą. Albo do kurii?
    Dziwny pewnie jestem, bo „techniczny”, a jakoś to mnie niemiło dotyka.

    Pozdrawiam,
    W.Reczek
    (dr inż.)
  • odmiana imion i nazwisk francuskich
    16.07.2001
    Uprzejmie proszę o odpowiedź, czy odmiana i pisownia następujących imion oraz nazwisk francuskich są poprawne?
    1) André Gsponer – André'a Gsponera
    2) Jean-Pierre Hunri – Jeana-Pierra Hurniego
    Z góry dziękuję za odpowiedź.
    Z poważaniem,
    Jerzy Kubowski
  • odmiana i zapis nazwisk francuskich
    28.01.2004
    Dzień dobry!
    Pragnę Państwa prosić o pomoc w rozwiązaniu kwestii dotyczącej odmiany nazwisk francuskich zakończonych na dwie spółgłoski, przy czym ostatnia z nich jest niewymawiana. W szczególności chodzi mi o nazwiska typu: Denonvilliers, Flourens. Czy odmieniać je jak Mitterand, tzn. bez apostrofu: Denonvilliersa, Flourensa, Mitteranda? Czy też jak Descartes, tzn. Denonvilliers’a, Flourens’a, Descartes’a? Dziękuję za pomoc.
    Z poważaniem,
    Lucyna Lipowska
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego