patrzył
  • Patrząc stąd, świat zdaje się nie mieć końca
    1.11.2009
    Witam,
    czytając Lapidarium III Ryszarda Kapuścińskiego, spotkałam się z następującym zdaniem: „Nic tu nie ogranicza człowieka i ponieważ patrząc stąd, świat zdaje się nie mieć końca, i my poddajemy się złudzeniu, że oto dotykamy wieczności”. Czy konstrukcja ta nie zawiera błędu? Wygląda to tak, jakby imiesłów patrząc odnosił się do świata, a przecież podmiotem jest człowiek (tudzież my).
    Z góry dziękuję za odpowiedź,
    Felicyta
  • patrzeć - patrzyć
    4.10.2001
    Która z form jest poprawniejsza: patrzyć czy też patrzeć? Serdecznie dziękuję za odpowiedź.
    Julian z Opola
  • patrzałam
    26.12.2011
    Jak poprawnie brzmi forma od wyrazu patrzeć: „Ja patrzyłam” czy „Ja patrzałam”? Dla mnie poprawna formą jest „Ja patrzyłam”, ale jedna z moich polonistek używa formy „Ja patrzałam”.
    Z góry dziękuję za odpowiedź.
  • patrzałem
    2.02.2009
    Dzień dobry!
    Mam pytanie, czy wyrażenie patrzałem jest poprawną forma, czy należy używać słowa patrzyłem.
    Z góry dziękuję za odpowiedź
  • imiesłów przysłówkowy a przecinek
    29.03.2011
    Szanowni Państwo,
    przyznam, że mam problem z pełnym zaakceptowaniem zasady [367], nakazującej bez względu na okoliczności stawianie przecinka przed imiesłowami zakończonymi na -ąc. Mam na myśli zdania typu: „Czasy, gdy dzieci spędzały każdą wolną chwilę biegając po podwórku, dawno już minęły”, „Zjawisko pierwsze można badać stosując metodę A, a zjawisko drugie można badać stosując metodę B”. W tych zdaniach przecinek przed imiesłowem wydaje mi się zupełnie zbędny, jeśli nie wręcz przeszkadzający.
  • Sens zdania
    29.04.2019
    Czy zdanie Nie jesteś winna temu, że jesteś dla twojego kochanka tym, czym były dla niego te chwile, kiedy, przed śmiercią babki, rozmawiał z nią tak, jak patrzy się na jabłka wiszące zimą na jabłonce? ma sens? Wątpliwości budzi głównie rozmawiał tak, jak patrzy się. Czy można rozmawiać tak jak się patrzy?
  • ani (nie)
    26.03.2010
    Dzień dobry,
    obecnie po ani (też) używa się czasownika z formie przeczącej. Czy kiedykolwiek w historii języka polskiego stosowano ten spójnik z czasownikiem w formie twierdzącej? Na przykład: „Nie trap się brakiem sukcesu ani zawierzaj pieniądzom” czy „Nie dotrą nigdy do bram raju ani też wejdą”. Może jest też jakaś różnica pomiędzy ani i ani też, jeśli chodzi o użytą formę czasownika.
    Pozdrawiam serdecznie,
    Joanna Repec
  • Dwoje uszu
    8.01.2018
    Czasami kupuję psu ucho wieprzowe w ilości kilku sztuk. Kupując dwie sztuki i wiedząc, że pochodzą od jednej świni, poprosiłbym o dwoje lub parę uszu, albo o uszy. Zapewne te w opakowaniu, są przypadkowe, każde z innej świni. Co więc kupuję? Uszy (intuicyjnie liczba podwójna) czy ucha (liczba mnoga)? Kupuję pięcioro uszu, pięć uch, pięć sztuk uszu (uch), trzy uszy, troje uszu, trzy ucha? Analogicznie, chociaż wygląda to nieco obscenicznie: oko. Pozdrawiam
  • niebo i zawilce
    31.03.2013
    Czy w poniższej zwrotce jest błąd gramatyczny?
    Już zawilcom na polanie
    niebo wiosną zbłękitniało;
    nową szansą roześmiane,
    patrzą biało.
    Skoro podmiotem jest niebo, czy nie powinno być:
    Już zawilcom na polanie
    niebo wiosną zbłękitniało;
    nową szansą roześmiane,
    patrzy biało.
  • O nazwach własnych Pan Samochodzik, Pies Huckleberry, Miś Colargol oraz zestawieniach profesor Pimko i profesor Tutka
    12.05.2016
    Chciałabym zapytać, dlaczego według WSO piszemy np. Pan Samochodzik, Pies Huckleberry czy Miś Colargol (obie duże litery), ale profesor Pimko i profesor Tutka (tytuł małą literą).

    Z góry bardzo dziękuję.

    Z poważaniem
    Agnieszka Buczkowska
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego