próżnia

 
Słownik języka polskiego PWN
próżnia
1. «pusta przestrzeń»
2. «stan braku lub niedoboru czegoś w jakiejś sferze życia i działalności człowieka»
3. «obszar wypełniony gazem o ciśnieniu dużo niższym od ciśnienia atmosferycznego»

• próżniowy • próżniowo
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

w nich zamieniony w kalcyt bądź usunięty (ryc. 1.2). Próżnia pozostała po aragonitowej muszli może jednak przetrwać w niezmienionej postaci

 

Paryż. Schody z miarowym szczękiem sunęły wyżej. Pierre'a ogarnęła kosmiczna próżnia przestworów międzyplanetarnych, migot gwiazd, bezgraniczny spokój przestrzeni .
Z mrocznej czeluści

 

w stanie podjąć się uporządkowanego, stopniowego reformowania socjalizmu. W tę próżnię wkroczyli (z poparciem Banku Światowego i Międzynarodowego Funduszu Monetarnego) prokapitalistyczni

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego