bąk

 
Słownik języka polskiego PWN
bąk
1. «trzmiel lub inny owad wydający w locie charakterystyczne buczenie»
2. «zabawka dziecięca, która wirując, buczy»
3. pieszcz. «małe dziecko»
4. «owad, którego samice odżywiają się krwią zwierząt»
5. «ptak wydający donośny, buczący głos»
6. techn. «ciało sztywne, zwykle o prostych, geometrycznych kształtach, obracające się szybko dokoła swej osi symetrii»
7. zob. bączek w zn. 3.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego