brząknąć

Słownik języka polskiego PWN*

brząknąć, brzęknąćbrząkać, brzękać
1. «wytworzyć krótki dźwięk przez uderzenie lub potrącenie przedmiotu metalowego, szklanego itp.»
2. «o przedmiotach metalowych, szklanych itp.: wydać dźwięk przy potrąceniu lub uderzeniu»
3. brząkać, brzękać pot. «grać na jakimś instrumencie strunowym niedbale lub nieumiejętnie»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego