buro-

 
Słownik języka polskiego PWN
buro-
1. «pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na bury odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia, np. burozielony»
2. «pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na burą barwę tego, co nazywa drugi człon złożenia, np. buroziem»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego