byle  II

 
Słownik języka polskiego PWN
byle II
1. «partykuła nadająca komuś lub czemuś cechę dowolności, np. Wyszedł pod byle pretekstem., lub wyrażająca obojętność wyboru, np. Przenocujemy byle gdzie.»
2. «partykuła wyrażająca negatywną ocenę czegoś lub kogoś, np. Zadawał się z byle kim., lub – w połączeniu z poprzedzającym nie – wyróżniająca kogoś lub coś jako zasługującego na uwagę, np. Jej brat to nie byle kto.»
3. «partykuła wyrażająca życzenie mówiącego, np. Byle szybko.»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!