dopamina

Encyklopedia PWN

dopamina, hormon tkankowy, amina katecholowa;

prekursor noradrenaliny i adrenaliny, a także samodzielny neuroprzekaźnik działający w obwodowym oraz ośrodkowym układzie nerwowym; w małych ilościach dopamina rozszerza naczynia krwionośne (zwłaszcza nerkowe i trzewne), zwiększa wydalanie moczu (gł. w wyniku wzrostu przepływu nerkowego i przesączania kłębuszkowego), natomiast w większych — wzmaga kurczliwość mięśnia sercowego, podnosi ciśnienie tętnicze oraz kurczy naczynia krwionośne (działa na receptory adrenergiczne); w ośrodkowym układzie nerwowym dopamina wpływa regulująco na czynności ruchowe i emocjonalne, motywacje oraz procesy uczenia (nagrody i kary układ); zaburzenia czynności neuronów dopaminergicznych (wytwarzających dopaminę) w różnych strukturach mózgu są odpowiedzialne za niektóre schorzenia psychiczne (np. psychozy schizofreniczne) i neurologiczne (np. choroba Parkinsona, pląsawica).
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zapraszamy do udziału w plebiscycie

MŁODZIEŻOWE SŁOWO ROKU 2022!

Pobierz e-book i bądź na bieżąco!

WYRAŻAJ SIĘ... PO POLSKU!

Nie przegap swoich promocji i zniżek!
Zagłosuj
Administratorem danych osobowych jest Wydawnictwo Naukowe PWN S.A. z siedzibą w Warszawie (02-460), ul. Gottlieba Daimlera 2. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych, w tym o przysługujących Państwu Prawach, znajdą Państwo w Polityce Prywatności.

WEŹ UDZIAŁ W AKCJI "MŁODZIEŻOWE SŁOWO ROKU 2022"!