hajduk

 
Słownik języka polskiego PWN
hajduk
1. «w wojsku polskim XVI–XVII w.: żołnierz piechoty zorganizowanej na wzór węgierski»
2. «w XVI–XIX w.: patriota południowosłowiański lub węgierski walczący w oddziałach partyzanckich przeciw Turkom»
3. «w dawnej Polsce: służący na dworze magnackim ubrany w strój węgierski»
4. «taniec pochodzenia węgierskiego, zbliżony do tańca zbójnickiego»

• hajduczy, hajducki • hajduczek
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!