heksachord

 
Słownik języka polskiego PWN
heksachord
1. «diatoniczny szereg sześciu dźwięków, stanowiący podstawę podziału materiału dźwiękowego oraz systemu solmizacji od XI do XVII w.»
2.  «sześciostrunowy instrument muzyczny»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego