justycjariusz

 
Słownik języka polskiego PWN
justycjariusz
1. «w Polsce w XIII–XV w.: urzędnik królewski o kompetencjach policyjno-sądowych»
2. «w Austrii i Galicji w latach 1784–1848: urzędnik rozstrzygający drobniejsze sprawy w gminie»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego