psychopata

 
Słownik języka polskiego PWN
psychopata
1. «człowiek cierpiący na psychopatię»
2. «o kimś, kto zachowuje się niezgodnie z przyjętymi normami i budzi lęk w otoczeniu»

• psychopatyczny • psychopatka
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

nawzajem o to morderstwo. Wiemy już, że Turek był sadystycznym psychopatą. Czy matka Karolinki uległa mu ze strachu, czy z upodobania

 

Samobójstwo popełniła? W kogo się tu Marina przekształca, w jakiegoś psychopatę? Jezu Chryste, z tego się robi kiczowaty horror, redrum, redrum

 

wątłe światełko przytomności wystarczyła, żeby zgasić; wyciągnęła skądś książkę, pamiętnik psychopaty, seryjnego mordercy; zaczęła czytać na głos: facet szedł ulicą, niósł

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego